Το νόημα του ΟΧΙ της 28ης Οκτωβρίου

Το νόημα του ΟΧΙ της 28ης Οκτωβρίου
1
0
0
s2smodern
ΜΟΙΡΑΣΕ ΤΟ...
powered by social2s

Η ομογένεια της Στουτγάρδης τίμησε το πανηγυρικό της ημέρας

Τα λόγια του ιερέα συγκίνησαν

IMG 0856

Με ταπεινή μεγαλοπρέπεια τελέστηκε η θεία λειτουργία για την 28η Οκτωβρίου στο ναό των Αγίων Αποστόλων Πέτρου & Παύλου στη Στουτγάρδη. Η εκφώνηση για το πανηγυρικό της ημέρας έγινε από τον καθηγητή Θεολόγο κ.Χρήστο Γαρίδη ο οποίος μίλησε για το νόημα του έπους του 1940 και της ιστορίας.

Παραθέτουμε σημαντικές ενότητες από την περιεκτική ομιλία του καθηγητή.

IMG 0865

Στο έπος του 1940 κρύβεται ένα νόημα το οποίο καμία από τις φοβερές αυτές συνέπειες που το συνόδευσαν δεν στάθηκε ικανή να καταλύσει το έθνος. Είναι ζωτικής σημασίας το νόημα της πράξης των Ελλήνων του 1940 και τα συμπεράσματα που απορρέουν από αυτό για εμάς στον κόσμο που ζούμε σήμερα.

Το νόημα του έπους του ´40 κρύβεται πρωταρχικά στην υπεράσπιση των κυρίαρχων αξιών του ελληνικού πνεύματος και της ιστορίας δηλαδή της ζωής, της ελευθερίας και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, αλλά προπάντων της πατρίδας, δηλαδή του χώρου εντός του οποίου μπορούν να πραγματοποιηθούν οι αξίες αυτές.

Αυτό σημαίνει ότι οι αξίες δεν είναι αυτονόητες και ότι μπορούν ανα πάσα στιγμή να απειληθούν από τις κακοποιές δυνάμεις που δρουν μέσα στην ιστορία. Η υπεράσπιση τους είναι μόνο τότε εφικτή όταν οι άνθρωποι έχουν επαρκή συναίσθηση της υπεροχής των αξιών αυτών. Η συναίσθηση αυτή παράγει και συντηρεί την πίστη στις αξίες αυτές μόνο αν θα πιστέψει κανείς πραγματικά κάτι ως ιδεώδες ως ανώτερο από ότιδηποτε άλλο στην ζωή του.

Οι Έλληνες του 1940 δεν διαπραγματεύτηκαν για να εξαγοράσουν την ελευθερία τους ή να εξασφαλίσουν την ευημερία τους. Δεν έδωσαν π.χ. ως αντάλλαγμα κάποιο νησί ή κάποια βραχονησίδα για να εξασφαλίσουν την αυτοσυγκράτηση του εισβολέα γιατί γνώριζαν ότι οι σπονδές και τα δώρα στις περιπτώσεις αυτές δεν ανακόπτουν, αλλά εξάπτουν την κακοήθεια του. Ούτε διαπραγματεύτηκαν και παραχώρησαν παραδείγματος χάρην την Μακεδονία, κάτι που καθιστά σήμερα εξαιρετικά αδύνατο να μιλήσει κανείς για πατριωτισμό στους νέους, να τους ζητήσει να θυσιαστούν για την πατρίδα, για αυτό ο λόγος τους ήταν λιτός και απέριττος, η μόνη δυνατή απάντηση ήταν ένα ΟΧΙ.

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Είναι σαφές ότι η στάση μας απέναντι στην επαίτειο του έπους του 1940 πρέπει να είναι στάση δημιουργική και τροφοδοτική αυτής της εσωτερικής επάρκειας, στάση που δημιουργεί και συντηρεί μέσα μας αυτό που ονομάζουμε ιδεώδη του Ελληνισμού, τα οποία δεν φανερώθηκαν και δεν έλαμψαν μόνο το 1940, αλλά πιστοποιούνται στους Έλληνες από την ιστορία εδώ και 2.500 χιλιάδες χρόνια.

Οι επαίτειοι δεν είναι τίποτα άλλο από ευκαιρίες και μέσα να διατηρούμε εντός μας άσβεστο τον αγώνα να παραμείνει η πίστη μας στις αξίες ζωντανή. Το απόφθεγμα του Ευρυπίδη μας λέει πως ευτυχισμένος είναι αυτός που έμαθε από την ιστορία.

ΟΛΒΙΟΣ ΟΣΤΙΣ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΕΣΧΕ ΜΑΘΗΣΙΝ 

Μαθαίνουν όμως οι άνθρωποι από την ιστορία; Πόσοι έχουν γίνει καλύτεροι μελετώντας την;

IMG 0863

Και σήμερα πολλοί άνθρωποι μελετούν την ιστορία, οι περισσότεροι όμως την διαβάζουν ως αστυνομικό μυθιστόρημα, μόνο που στο μυθιστόρημα το πτώμα είναι συνήθως ένα, ενώ στην ιστορία είναι πολλά, δεκάδες, εκατοντάδες, χιλιάδες, εκατομμύρια...

Εμείς οι Έλληνες είμαστε φίλοι της ιστορίας και η φρικαλεότητα της δεν μας προκαλεί σοκ και δέος, είμαστε σε μια σχέση μάθησης μαζί της, όχι για να αποφεύγουμε λάθη που οδηγούν σε φρικαλεότητες, αλλά κυρίως και κατεξοχήν για να γνωρίσουμε τη ταυτότητά μας το ποιοι ήταν οι πρόγονοι μας, το ποιοι πρέπει να είμαστε εμείς. Η γνώση αυτή μας χάριζε και θα μας χαρίζει τη διάρκεια της ύπαρξης μας ως έθνος. 

Μετά την εκφώνηση λόγου του καθηγητή ο ιερέας της ενορίας κ.Βασίλειος Μελεκίδης μίλησε με δύναμη ψυχής, κάνοντας λόγο πως για την προάσπιση της πατρίδας δεν θα έστελνε μόνο τον γιο του, αλλά θα επιστράτευε όλη την οικογένεια του.

Η δε θλιβερή διαπίστωση από μεριά του είναι κάτι που το προσέξαμε όλοι μας... η απουσία μαθητών και η έπαρση της σημαίας από αυτούς.

Αλλά η σημαία μας σήμερα δεν έμεινε σε μια γωνία, υψώθηκε από τα παιδιά της εκκλησίας που βοηθάνε στη λειτουργία του ναού.

Στην πανηγυρική εορταστική εκδήλωση ακούστηκαν οι μεγάλοι ύμνοι της Υπερμάχου και του Έθνους, με το πλήθος πιστών να συμμετέχουν ηχηρά τραγουδώντας και τους δυο με συγκίνηση και πίστη.

Δείτε το βίντεο με την ενδιαφέρουσα ομιλία του καθηγητή.

 

Επάνω

Diese Website verwendet Cookies
Info Ok