Κυριακή, 28 Οκτώβριος 2018

Το νόημα του ΟΧΙ της 28ης Οκτωβρίου

Η ομογένεια της Στουτγάρδης τίμησε το πανηγυρικό της ημέρας

Τα λόγια του ιερέα συγκίνησαν

IMG 0856

Με ταπεινή μεγαλοπρέπεια τελέστηκε η θεία λειτουργία για την 28η Οκτωβρίου στο ναό των Αγίων Αποστόλων Πέτρου & Παύλου στη Στουτγάρδη. Η εκφώνηση για το πανηγυρικό της ημέρας έγινε από τον καθηγητή Θεολόγο κ.Χρήστο Γαρίδη ο οποίος μίλησε για το νόημα του έπους του 1940 και της ιστορίας.

Παραθέτουμε σημαντικές ενότητες από την περιεκτική ομιλία του καθηγητή.

IMG 0865

Στο έπος του 1940 κρύβεται ένα νόημα το οποίο καμία από τις φοβερές αυτές συνέπειες που το συνόδευσαν δεν στάθηκε ικανή να καταλύσει το έθνος. Είναι ζωτικής σημασίας το νόημα της πράξης των Ελλήνων του 1940 και τα συμπεράσματα που απορρέουν από αυτό για εμάς στον κόσμο που ζούμε σήμερα.

Το νόημα του έπους του ´40 κρύβεται πρωταρχικά στην υπεράσπιση των κυρίαρχων αξιών του ελληνικού πνεύματος και της ιστορίας δηλαδή της ζωής, της ελευθερίας και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, αλλά προπάντων της πατρίδας, δηλαδή του χώρου εντός του οποίου μπορούν να πραγματοποιηθούν οι αξίες αυτές.

Αυτό σημαίνει ότι οι αξίες δεν είναι αυτονόητες και ότι μπορούν ανα πάσα στιγμή να απειληθούν από τις κακοποιές δυνάμεις που δρουν μέσα στην ιστορία. Η υπεράσπιση τους είναι μόνο τότε εφικτή όταν οι άνθρωποι έχουν επαρκή συναίσθηση της υπεροχής των αξιών αυτών. Η συναίσθηση αυτή παράγει και συντηρεί την πίστη στις αξίες αυτές μόνο αν θα πιστέψει κανείς πραγματικά κάτι ως ιδεώδες ως ανώτερο από ότιδηποτε άλλο στην ζωή του.

Οι Έλληνες του 1940 δεν διαπραγματεύτηκαν για να εξαγοράσουν την ελευθερία τους ή να εξασφαλίσουν την ευημερία τους. Δεν έδωσαν π.χ. ως αντάλλαγμα κάποιο νησί ή κάποια βραχονησίδα για να εξασφαλίσουν την αυτοσυγκράτηση του εισβολέα γιατί γνώριζαν ότι οι σπονδές και τα δώρα στις περιπτώσεις αυτές δεν ανακόπτουν, αλλά εξάπτουν την κακοήθεια του. Ούτε διαπραγματεύτηκαν και παραχώρησαν παραδείγματος χάρην την Μακεδονία, κάτι που καθιστά σήμερα εξαιρετικά αδύνατο να μιλήσει κανείς για πατριωτισμό στους νέους, να τους ζητήσει να θυσιαστούν για την πατρίδα, για αυτό ο λόγος τους ήταν λιτός και απέριττος, η μόνη δυνατή απάντηση ήταν ένα ΟΧΙ.

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Είναι σαφές ότι η στάση μας απέναντι στην επαίτειο του έπους του 1940 πρέπει να είναι στάση δημιουργική και τροφοδοτική αυτής της εσωτερικής επάρκειας, στάση που δημιουργεί και συντηρεί μέσα μας αυτό που ονομάζουμε ιδεώδη του Ελληνισμού, τα οποία δεν φανερώθηκαν και δεν έλαμψαν μόνο το 1940, αλλά πιστοποιούνται στους Έλληνες από την ιστορία εδώ και 2.500 χιλιάδες χρόνια.

Οι επαίτειοι δεν είναι τίποτα άλλο από ευκαιρίες και μέσα να διατηρούμε εντός μας άσβεστο τον αγώνα να παραμείνει η πίστη μας στις αξίες ζωντανή. Το απόφθεγμα του Ευρυπίδη μας λέει πως ευτυχισμένος είναι αυτός που έμαθε από την ιστορία.

ΟΛΒΙΟΣ ΟΣΤΙΣ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΕΣΧΕ ΜΑΘΗΣΙΝ 

Μαθαίνουν όμως οι άνθρωποι από την ιστορία; Πόσοι έχουν γίνει καλύτεροι μελετώντας την;

IMG 0863

Και σήμερα πολλοί άνθρωποι μελετούν την ιστορία, οι περισσότεροι όμως την διαβάζουν ως αστυνομικό μυθιστόρημα, μόνο που στο μυθιστόρημα το πτώμα είναι συνήθως ένα, ενώ στην ιστορία είναι πολλά, δεκάδες, εκατοντάδες, χιλιάδες, εκατομμύρια...

Εμείς οι Έλληνες είμαστε φίλοι της ιστορίας και η φρικαλεότητα της δεν μας προκαλεί σοκ και δέος, είμαστε σε μια σχέση μάθησης μαζί της, όχι για να αποφεύγουμε λάθη που οδηγούν σε φρικαλεότητες, αλλά κυρίως και κατεξοχήν για να γνωρίσουμε τη ταυτότητά μας το ποιοι ήταν οι πρόγονοι μας, το ποιοι πρέπει να είμαστε εμείς. Η γνώση αυτή μας χάριζε και θα μας χαρίζει τη διάρκεια της ύπαρξης μας ως έθνος. 

Μετά την εκφώνηση λόγου του καθηγητή ο ιερέας της ενορίας κ.Βασίλειος Μελεκίδης μίλησε με δύναμη ψυχής, κάνοντας λόγο πως για την προάσπιση της πατρίδας δεν θα έστελνε μόνο τον γιο του, αλλά θα επιστράτευε όλη την οικογένεια του.

Η δε θλιβερή διαπίστωση από μεριά του είναι κάτι που το προσέξαμε όλοι μας... η απουσία μαθητών και η έπαρση της σημαίας από αυτούς.

Αλλά η σημαία μας σήμερα δεν έμεινε σε μια γωνία, υψώθηκε από τα παιδιά της εκκλησίας που βοηθάνε στη λειτουργία του ναού.

Στην πανηγυρική εορταστική εκδήλωση ακούστηκαν οι μεγάλοι ύμνοι της Υπερμάχου και του Έθνους, με το πλήθος πιστών να συμμετέχουν ηχηρά τραγουδώντας και τους δυο με συγκίνηση και πίστη.

Δείτε το βίντεο με την ενδιαφέρουσα ομιλία του καθηγητή.

 

περισσότερα...

Το χρονικό της έναρξης του ιταλογερμανικού πολέμου

Σοφία μου δεν κλαίω που έχασα τα δυο μου μάτια, κλαίω που δεν έχω αλλά δυο να τα δώσω και αυτά για την πατρίδα, ήταν τα λόγια ενός γενναίου ανθυπολοχαγού προς την Σοφία Βέμπο, την τραγουδίστρια της νίκης όταν της ζήτησε να του τραγουδήσει «Παιδιά της Ελλάδος Παιδιά».

Η ιστορία ενός έθνους μένει ιστορία την οποία μνημονεύουμε για να παραδειγματιζόμαστε αλλά και να μην ξεχνάμε όλους αυτούς που θυσιάστηκαν για την δίκη μας ελευθερία.

Σήμερα γιορτάζουμε το ιστορικό ΟΧΙ

Ας θυμηθούμε το χρονικό εκείνης της στιγμής μιλώντας για την επίσημη έναρξη του πολέμου, με την επίδοση του τελεσιγράφου προς τον Μεταξά, που ήταν η αρχή για να μπει η Ελλάδα σε εμπόλεμη σύρραξη η οποία κόστισε την ζωή σε 14.700 στρατιώτες, μισό εκατομμύριο Έλληνες μέσα από τις κακουχίες, την πείνα, τα βασανιστήρια στις φυλακές και στα πεδία μάχης.

Κυριακή 27 Οκτωβρίου 1940 11 το βράδυ...

Η αριστοκρατία της Αθήνας γιορτάζει σε μια δεξίωση παρόλο που ο Ιταλός πρέσβης είναι εκεί προκειμένου να αποπροσανατολίσει τις ελληνικές αρχές.

Μεσάνυχτα προφασίστηκε κόπωση και αποχώρησε για να βρεθεί μετά από λίγα λεπτά στην πρεσβεία και να παραλάβει το τελεσίγραφο του Μουσολίνι προς την ελληνική κυβέρνηση όπου δήλωσε πως επιθυμούσε να περάσει ο στρατός του και να καταλάβει στρατηγική θέση στα ελληνικά εδάφη.

Ο Γκράτσι, ο Ιταλός πρέσβης έπρεπε να παραδώσει στον Έλληνα πρωθυπουργό την απόφαση του Μουσολίνι. Δυο ώρες μετά ο Ιταλός Πρέσβης με τον στρατιωτικό του ακόλουθο Μποτίνι σπεύδουν στην Κηφισιά στο σπίτι του Ιωάννη Μεταξά. 

Ο δικτάτορας ανέφερε στο ημερολόγιο του: Νύχτα στις 3 με ξυπνούν, έρχεται ο Γκράτσι.

Οι εφημερίδες με έκτακτα παραρτήματα μετέδιδαν την είδηση. Η Ελλάδα ξύπνησε από τις σειρήνες του Λυκαβηττού και οι Έλληνες υποδέχτηκαν την είδηση του πολέμου με πρωτοφανή τρόπο στην παγκόσμια ιστορία.

Ο Αντιστράτηγος Πρόδρομος Κερτεμελίδης διηγείται:

Ανεβαίνω επάνω στην σχολή Ευελπίδων και τι να δω; Οι συμμαθητές μου στη τάξη ζητωκραύγαζαν λέγοντας μολών λαβέ.

Αυτό που δεν θα ξεχάσω ήταν οι λόγχες των στρατιωτών που άστραφταν με τα φώτα των πυροβολισμών.

Όταν κυκλοφόρησε το τελεσίγραφο μέσα σε λίγα λεπτά ο κόσμος βγήκε από τα σπίτια του και διαδήλωσε έξω από την ιταλική πρεσβεία. Το πλήθος πανηγύριζε.

Ένας άλλος ανθυπολοχαγός τότε, ο Γιάννης Κατσαδήμας εξιστορεί:

Κατεβήκαμε στο κέντρο έφιπποι και διασχίσαμε την Αθήνα, ο κόσμος μας χειροκροτούσε, ζητωκραύγαζε.

Εμφανίστηκαν τα ιταλικά αεροπλάνα, οι Έλληνες τους έριξαν μερικές βολές και δεν τόλμησαν να ξανά εμφανιστούν.

Πρώτου εκπνεύσει η διορία του τηλέγραφου οι ιταλικές δυνάμεις είχαν μπει ήδη στα ελληνοαλβανικά εδάφη και είχαν καταλάβει Φιλιάτρες και Κόνιτσα. 

Θα προχωρούσαν στο Μέτσοβο για να αποκόψουν την Ήπειρο από την Θεσσαλία. Στην σχολή Ευελπίδων οι δόκιμοι ετοιμάζονταν για το μέτωπο. Στις 7.30 το πρωί ήρθε ο στρατηγός, διοικητής της σχολής και είπε στους Ευέλπιδες: Είστε ανθυπολοχαγοί τώρα έτοιμοι για την μάχη.

Αν ψυχογραφήσουμε το συμβάν βάσει λογικής ο ενθουσιασμός ήταν παράλογος. Η Ελλάδα δεν ήταν έτοιμη για πόλεμο και η επιστράτευση έδειξε αμέσως τις ελλείψεις με άρματα μάχης, με τα μεταγωγικά, τα αεροπλάνα που ήταν παλιά και σχεδόν άχρηστα.

Τα δε αεροδρόμια ήταν ανεπαρκή και στον εξοπλισμό υπήρχαν ελλείψεις στα αναγκαία εφόδια. Σε ένα από τα μέτωπα ο Στρατηγός Χαράλαμπος Κατσιμήτρος κινητοποίησε τις δυνάμεις του με 35.000 Έλληνες απέναντι σε 135.000 Ιταλούς σύγχρονα εξοπλισμένους.

Αέρα παιδιά

Οι Ιταλοί σχεδίαζαν να καταλάβουν την Ήπειρο σε πέντε ημέρες για να εισβάλλουν από την Πίνδο στην Θεσσαλία. Οι τσολιάδες από την άμυνα περνούσαν στην επίθεση με δύναμη ανεμοστρόβιλου, ακόμη και με την παρουσία τραυματιών φώναζαν αέρα παιδιά.

Στις 22 Νοεμβρίου απελευθερώθηκε η Κορυτσά, στις 8 Δεκεμβρίου το Αργυροκάστρο. Οι Έλληνες πολεμήσανε στο εσωτερικό της Ιταλόφιλης Αλβανίας. Η ελληνική σημαία υψώθηκε στο Τεπελένι, στη Χιμάρα, στη Κλεισούρα, στη Μοσχόπολη και η ελληνική κοινή γνώμη πίστευε ότι τίποτα δεν μπορούσε να σταθεί εμπόδιο στα ελληνικά όπλα. 

Η Άννα Καλουτά θυμάται: κάθε φορά που παίρναμε μήνυμα ότι πήραμε και μια μάχη (Κορυτσά, Αργυρόκαστρο, Τεπελένι) τραγουδούσαμε τον εθνικό μας ύμνο.

Οι δυσκολίες του πολέμου όμως άρχισαν όταν ο καιρός χάλασε με την βροχή αφάνταστη και το χειμώνα με το δριμύτατο ψύχος. Δυσκόλεψαν αφάνταστα τη ζωή των στρατιωτών που αναγκάστηκαν να οχυρωθούν στις θέσεις που έχουν καταλάβει εντός των αλβανικών εδαφών. 

Το κρύο και οι ψείρες αποδείχτηκαν χειρότερος εχθρός από τους Ιταλούς όπως και η πείνα αλλά και η κακοκαιρία. Οι στρατιώτες μέρες ολόκληρες δεν μπορούσαν να βγουν από τις σκηνές τους και αρκετοί είχαν πάθει κρυοπαγήματα.

Ωστόσο στην Αθήνα είχε ξέφρενο πανηγύρι αφού τα θέατρα έπαιζαν επιθεωρήσεις, ενώ οι Ιταλοί έκαναν συλλήψεις. Εκείνη την περίοδο ακούγεται και η φωνή της Σοφίας Βέμπο. Με τα τραγούδια εμψύχωνε τους πολεμιστές καθώς η ηττημένη Ιταλία αποκτά σύμμαχο τη Γερμανία.

Ο θάνατος του Μεταξά τον Ιανουάριο προκάλεσε σύγχυση. Στη Μακεδονία η μάχη στο δεύτερο μέτωπο ήταν σκληρή, στο Ρούπελ οι Γερμανοί μετρούσαν μεν 1000 νεκρούς αλλά κατέλαβαν τα οχυρά. 

Γεγονός πως απέναντι σε δυο υπερδυνάμεις χωρίς μηχανοκίνητα όπλα, εξαντλημένοι από το αλβανικό έπος οι Έλληνες μάχονταν ενάντια στη λογική.

21 Απριλίου 1941 με επικεφαλή τον Στρατηγό Τσολάκογλου υπογράφτηκε η συνθηκολόγηση με τους Γερμανούς. Πριν από αυτήν προηγήθηκαν οι μάχες στα βουνά της Μακεδονίας και στο Ρούπελ.

Στις 27 Απριλίου ημέρα Κυριακή οι Γερμανοί μπαίνουν στην Αθήνα. Στην Ακρόπολη κυριάρχησε το σύμβολο του Ναζισμού και για τον ελληνικό λαό άρχισε περίοδος εξαθλίωσης αντιμετωπίζοντας το σκληρό πρόσωπο των δεύτερων κατακτητών.

 

περισσότερα...

Diese Website verwendet Cookies