Newsroom

Newsroom

Ο ρεμπέτης της Ντελαγράτσια Αργύρης Δαλέζιος - Aνιψιός του Βαμβακάρη

Οκτώβριος μήνας και η Σύρος δεν έχει δείγμα ακόμη από κύμα φθινοπωρινής όψης, με ευάερες και ευήλιες μέρες μας δέχεται σε κάθε γωνία της, σε κάθε βράχο, σε κάθε βουνό, σε κάθε ακρογιαλιά.

Έτσι ένα απογευματινό σούρουπο ανηφορίσαμε εκεί ψηλά σε ένα λόφο, στα νότια του νησιού, σε έναν από τους αρχαιότερους οικισμούς της Σύρου, τη Ποσειδωνία, 12 χιλιόμετρα από την Ερμούπολη. Οδεύουμε για την οικία του ανιψιού του Μάρκου Βαμβακάρη για να συναντήσουμε τον κύριο Αργύρη Δαλέζιο.

Ντελαγκράτσια (Ποσειδωνία Σύρου)

0202

Κοντοσταθήκαμε με την κυρία Νομική, την συνοδοιπόρο μου σε ένα πανοραμικό σημείο του λόφου και αγναντέψαμε την υπέροχη μαγευτική θέα μπροστά στα πόδια μας.

Ποσειδωνία ή αλλιώς με το λατινογενές όνομα ΝΤΕΛΑΓΚΡΑΤΣΙΑ, το οποίο προήλθε από την εκκλησία Μαρί ή Μαντόνα Ντέλλα Γκράτσια που είναι αφιερωμένη στην Παναγία της Χάριτος που βρίσκεται εκεί στο χωριό.

Είναι γεγονός, είμαστε στη ΝΤΕΛΑΓΚΡΑΤΣΙΑ, είμαστε στο χωριό που τόσο γλαφυρά περιέγραψε ο μεγάλος ρεμπέτης Μάρκος Βαμβακάρης σε ένα από τα γνωστότερα τραγούδια του την Φραγκοσυριανή.

Θα σε πάρω να γυρίσω Φοίνικα, Παρακοπή, Γαλησσά και Nτελαγκράτσια και ας μου `ρθει συγκοπή... Γαλησσά και Nτελαγκράτσια και ας μου `ρθει συγκοπή...

0204

Κάποιες φορές θα έλεγε κανείς ότι κάποιος διαβάζει τις σκέψεις μας και σαν την καλή νεράιδα με μια κόγχη κάνει μια ελαφριά κίνηση και ως εκ θαύματος αυτό που είχαμε ως κρυφή σκέψη το έχουμε κάνει πραγματικότητα. Έτσι συνέβη και εδώ. Σε κάθε μας χορευτική εμφάνιση παρουσιάζαμε το χασάπικο με την ερμηνεία της Φραγκοσυριανής.

Μάρκος Βαμβακάρης, Φραγκοσυριανή, Σύρος, 10 Μαΐου, ημέρα γέννησης δικής μου και του μεγάλου ρεμπέτη, Αργύρη Δαλέζιου... όλα συμπλέουν και όλα οδηγούν κάπου. Αφήνοντας τις φευγαλέες σκέψεις συνεχίσαμε την πεζοπορία για την ενδιαφέρουσα συνάντηση με τον καπετάν Αργύρη τον πρεσβύτερο ρεμπέτη εν ζωή.

0201

Λίγο πριν σουρουπώσει φτάσαμε στο κατώφλι του κεφαλόσκαλου της αυλής όπου μας υποδέχτηκε μια καλοσυνάτη, γλυκύτατη, καλοκάγαθη φυσιογνωμία με χαμόγελο στα χείλη. Αφού προλογίσαμε μας οδήγησε στο μικρό του μουσικό βασίλειο, σε μια κάμαρα με παραθύρι προς την θάλασσα όπου μια σειρά εγχόρδων οργάνων παραταγμένα σαν στρατιώτες στην σειρά μας περίμεναν και μας καλούσαν να τα γνωρίσουμε. Τον τοίχο διακοσμούσε μια μεγάλη σειρά αναμνηστικού οπτικού υλικού που μαρτυρούσε το ένδοξο μουσικό παρελθόν του καπετάν Αργύρη, του ρεμπέτη της νήσου και λάτρη της ποίησης.

Μετά από την ξενάγηση στο μουσικό του βασίλειο περάσαμε στην βεράντα όπου και κάτσαμε πανοραμικά για να ξεκινήσουμε το ταξίδι αφήγησης του παλαίμαχου υποστηρικτή και πρεσβευτή της ρεμπέτικης μουσικής. Λίγο πριν ξεκινήσουμε του επιφυλάσσαμε και μια έκπληξη για εκείνο το βράδυ. Κατόπιν συνεννόησης με τον συνθέτη και φίλο του διαδικτυακού ραδίου ΕΝ ΠΛΩ Γιώργο Μπακαλίδη, που διαμένει στην Ελβετία και είχε την συγκεκριμένη μέρα την εβδομαδιαία του εκπομπή σε κανάλι, θα φιλοξενούσε on Air το ρεμπέτη καπετάν Αργύρη.

Όπερ εγένετο ο κυρ Αργύρης μέσα σε λιγότερο από τρεις ώρες είχε αστείρευτη αντοχή να κάνει δυο συνεντεύξεις. Εκείνο το βράδυ τον άκουσαν ομογενείς του εξωτερικού και εγώ εξασφάλισα εκεί στη Σύρο μια από τις πιο όμορφες ζωντανές συνεντεύξεις με μελωδία και αφήγηση.

Στα 84 του σήμερα ο ανιψιός του αποκαλούμενου πατριάρχη της ρεμπέτικης μουσικής Μάρκου Βαμβακάρη συνεχίζει να έχει αγκαλιά το μπουζούκι και να αυτοσχεδιάζει να γράφει στίχους για την θάλασσα, τον πόνο, τη χαρά, τη γυναίκα και για την καθημερινότητα.

Γεννημένος στο Σκαλί της Απάνω Χώρας και αυτοδίδακτος ασχολήθηκε με πάθος με το είδος της ρεμπέτικης μουσικής. Μας μίλησε για την πρόσκληση του θείου του Μάρκου Βαμβακάρη (ξάδερφο της μητέρας του) στο μουσικό του σχήμα για εμφανίσεις και για την μεγάλη του αγάπη, την σύζυγο, την κυρία Μαρία.

0205

Για χάρη της απαρνήθηκε την πρόταση του θείου του αφού η αγάπη του για αυτήν τον οδήγησε στο να την κλέψει με συνέπεια να μην παρουσιαστεί στο θείο του καθώς τον αναζητούσε η αστυνομία για την αρπαγή της όμορφης κυρίας Μαρίας. Ο κυρ Αργύρης δούλεψε πολλά συναπτά έτη σε μαγαζιά της Σύρου και συνυπήρξε μουσικά σε πάλκα με γνωστούς καλλιτέχνες οι οποίοι διατηρούν εξοχικές θερινές κατοικίες στην όμορφη Ποσειδωνία.

Έχει γράψει περίπου 700 ποιήματα και στίχους προς μελοποίηση που ωστόσο δεν τα δίνει σε όσους τα ζητούν διότι απαρέγκλιτος όρος είναι να φέρουν τα ποιήματα την υπογραφή του. Κατά καιρούς του ζητούσαν στίχους ανυπόγραφα από τον ίδιο. Και επειδή δεν αποβλέπει ουδέποτε σε κέρδος προτιμάει να κοσμούν τα ποιητικά του έργα το συρτάρι ενός επίπλου, παρά να τον δοξάσουν χωρίς την υπογραφή του.

Την αγάπη του για την μουσική την μετέφερε στην θυγατέρα και τον γιο του τον Αντώνη όπου ενίοτε πραγματοποιούν από κοινού μουσικές εμφανίσεις. Δεν είναι και οι λίγες φορές που αμίσθωτοι μαζί με τον εγγονό του κρατούν μουσική συντροφιά σε συντοπίτες τους σε οίκο ευγηρίας ξυπνώντας στους ακροατές νοσταλγικές στιγμές και αναμνήσεις χρόνων. Σε αυτό το πλαίσιο, θα βρεθούν κοντά και σε άλλους φορείς ηλικιωμένων, προσφέροντας απλόχερα χαρούμενες στιγμές στις δύσκολες μέρες που όλοι περνάμε. Και όσο μιλάω με τον καπετάν Αργύρη τον ρεμπέτη παρατηρώ τον χαρούμενο καλοσυνάτο αυθορμητισμό του να αναδύεται μέσα από την αγάπη του για την μουσική, τον θαυμασμό του για το γυναικείο φύλο που το εξυμνεί σε ποιητικές του συλλογές.

Ωστόσο όσο και να φλερτάρει ως κλασικός ρεμπέτης, μια είναι η γυναίκα της ζωής του, μια είναι η γυναίκα που έχει ριζώσει μέσα στην καρδιά του, η κυρία Μαρία η συνοδοιπόρος του στα δύσκολα και στα εύκολα, στις φουρτούνες και στις μπουνάτσες. Μέσα του έχει μια ενδόμυχη πίκρα που κάποιοι τον έχουν ξεχάσει με ανωτερότητα ψυχής τους μακαρίζει και ας μην τον θυμούνται.

Είπαμε τόσα πολλά με τον κυρ Αργύρη που θα μπορούσαμε να γράψουμε δεκάδες σελίδες για αυτό σας παραπέμπουμε στο οπτικό υλικό που σας παραθέτουμε. Ενότητα συνέντευξης και τραγούδι, ενότητα συνέντευξης και ευφάνταστη αφήγηση, ενότητα συνέντευξης και αναδρομή στο παρελθόν του πρεσβύτερου ρεμπέτη εκεί στη Σύρο.

0203

Είχα την χαρά να ακούσω και μελοποιημένο ποίημα από τον ίδιο όπου σε μια προσπάθεια εξιλέωσης για τη στεναχώρια που έδωσε στο θείο του Μάρκο Βαμβακάρη όταν δεν ακολούθησε το μουσικό σχήμα, κάνει λόγο για το γεγονός αυτό.

Έτσι είναι ο κύριος Αργύρης, ευαίσθητος, καλοπροαίρετος, ρομαντικός, αέναος και ένας από τους λίγους αυθεντικούς εναπομείναντες ρεμπέτες. Σε ερώτηση μου τι είναι αυτό που τον κάνει να είναι τόσο ακμαίος και ακούραστος, απήντησε πως ο τρόπος ζωής και η διατροφή του είναι τα ελιξίρια που του ανανεώνουν τη ψυχή, το σώμα και την διάθεση.

Θα ήταν ανυπόστατο να έλεγα πως μετά το πέρας της απλοϊκής συνέντευξης ότι αποχαιρετήσαμε τον καλό μας κυρ Αργύρη και ότι φύγαμε. Όχι φυσικά, μείναμε εκεί με την όμορφη παρέα μας τον κύριο Μάξιμο Ταλισλή και την σύζυγο του κυρία Νομική, που μερίμνησαν να μεταβούμε εις την οικεία του κυρ Αργύρη και συνεχίσαμε τη δική μας μελωδική βραδιά βλέποντας ξακουστά φεγγαρόφωτα σπίτια και αρχοντικά της Ποσειδωνίας-Ντελαγκράτσια.

Η φιλοξενία του κυρ Αργύρη μεγαλειώδη, αφού όποιος διαβεί το κατώφλι του σπιτιού του όχι μόνο δεν φεύγει με άδεια χέρια αλλά και περνάει ονομαστικά στην ποιητική του συλλογή. Έτσι έφυγα και εγώ με ένα μεγάλο πνευματικό του έργο στη κατοχή μου από την δεύτερη ποιητική του ανθολογία.

Νύχτωσε για τα καλά βγήκε το αεράκι και εμείς πήραμε τον δρόμο της επιστροφής για την Ερμούπολη ανανεώνοντας την επόμενη μας συνάντηση το φθινόπωρο του 2019.

Ευχαριστούμε τον κύριο Αργύρη Δαλέζιο για την παραχώρηση της συνέντευξης, τον κ.Μάξιμο Ταλασλή και την σύζυγο του κ.Νομική για την βοήθεια που πρόσφεραν στην πραγματοποίηση της συνάντησης μας. Επίσης ευχαριστούμε το ταξιδιωτικό γραφείο του κ.Κώστα Γκαβιώτη για την διευκόλυνση της μετακίνησης μας με διάθεση οχήματος.

Για το Εν Πλω Μαρία Κεμεντζετζίδου

 E Word Logo

 

Αλλαγή σελίδας στο δήμο Παρανεστίου Δράμας

Μέσα σε αυτή την φράση ο Δήμαρχος περικλείει την φαιά ουσία για την ευημερία των συντοπιτών.

Αναστάσιος Καγιάογλου «Να κάνουμε τη διαφορά όλοι μαζί με ομόνοια, συνεργασία, συντονισμό»

0301

Όταν αποφάσισε ο κ. Αναστάσιος Καγιάογλου να θέσει υποψηφιότητα ως Δήμαρχος ανέσυρε τους πρώτους του στόχους πάνω σε μεγάλους λίθους για την στερέωση και εδραίωση όλων όσων οραματίστηκε για τον τόπο του.

Σήμερα εκλεγμένος Δήμαρχος στη νέα τοπική αυτοδιοίκηση του Δήμου Παρανεστίου μετά την δεύτερη εκλογική αναμέτρηση όπου συγκέντρωσε το ποσοστό του 56,36 τοις εκατό με τον συνδυασμό «Τόπος να ζω» σταχυολογεί τις προτεραιότητες του ξεκινώντας με άμεση επιστράτευση αρωγής στα αδύναμα οικονομικά - κοινωνικά στρώματα που πασχίζουν για τα προς το ζην.

0303

Πρώτη προτεραιότητα του είναι ο παράγων άνθρωπος. Οι στόχοι και οι προσδοκίες είναι για τον ίδιο εφικτά εφόσον ρίχνεται κάποιος στη μάχη, στη δουλειά, αμερόληπτα και συνειδητά.

Έχοντας στο ενεργητικό του ένα μεγάλο πέρασμα από αρμοδιότητες διοικητικής επιχειρηματικής φύσεως και αθλητικών δραστηριοτήτων βλέπει με αισιοδοξία στον ορίζοντα να ευδοκιμούν τα μελλοντικά του σχέδια στα οποία εντάσσονται πολύπτυχες δράσεις με απώτερο σκοπό την ευημερία του τόπου.

Χαμηλών τόνων με λόγο ταπεινό και μειλίχιο από την πρώτη στιγμή κερδίζει τη συμπάθεια και εκτίμηση του συνομιλητή ώστε να δημιουργείται ένα φιλικό οικείο κλίμα διαλόγου και συζήτησης.

0302 1

Στην υπαίθρια συνάντηση μας όπου πραγματοποιήθηκε και η συνέντευξη πανοραμικά υπό συνοδεία μελωδικών φυσικών ήχων μακριά από φωνές, κορναρίσματα, πληκτρολόγια και τηλέφωνα τα οποία αντικαταστάθηκαν από θροΐσματα, κοκκυσμούς, τρισμούς, τιτιβίσματα, εναρμονίσαμε το λόγο και την εικόνα.

Ο Δήμαρχος της Καρδιάς, όπως τον αποκαλούν, μας παρέθεσε μια ενότητα μελλοντικών του σχεδίων την οποία διαθέτουμε ως οπτικοακουστικό υλικό στην παρακάτω παραπομπή.

Ευχόμαστε στον κ. Αναστάσιο Καγιάογλου μια παραγωγική, επιτυχημένη και γόνιμη θητεία, καθώς ευχόμαστε πρόοδο και ευημερία στο σημαντικό έργο που αναλαμβάνει για το δήμο μας έχοντας πλήρη επίγνωση των προβλημάτων, με τη βεβαιότητα ότι θα προάγει τα συμφέροντα του δήμου.

E Word Logo

 

Υγιεινή ποντιακή διατροφή με τον Δρ. Θωμά Σαββίδη

Σε Έλληνες της Διασποράς και συγκεκριμένα στην πόλη της Στουτγάρδης, τη μητρόπολη του Ελληνισμού πραγματοποιήθηκε ημερίδα ενημέρωσης για την έλευση, σύσταση και δομή των αρχέγονων ποντιακών γεύσεων από τον καθηγητή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Δρ.Θωμά Σαββίδη (Βιολόγο - Χημικό), ο οποίος ως κεντρικός ομιλητής της ποντιακής κουζίνας παρουσίασε τα ευεργετικά χαρακτηριστικά της παραδοσιακής ποντιακής διατροφής.

150

Η αξιέπαινη πρωτοβουλία και διοργάνωση της εκδήλωσης προερχόμενη από τον σύλλογο Ποντιακή Ένωση Στουτγαρδης και Περιχώρων «Ρωμανία» πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο των εκδηλώσεων μνήμης των 100 χρόνων από τη Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού στην πνευματική αίθουσα της ενορίας Αγίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου στο Feuerbach - Στουτγάρδη. Αξιοσημείωτη αναφορά γίνεται στην παρουσία της Γενικής Προξένου της Ελλάδας στη Βάδη Βυρτεμβέργη κ. Ελένης Λιανίδου, η οποία τίμησε τη διάλεξη με την παρουσία της.

Ο εισηγητής Δρ.Θωμάς Σαββίδης μέσα από πολυετή έρευνα και μελέτη παρουσίασε τεκμήρια εκτίμησης της ποντιακής διατροφής που την καταστούν ευκολοχώνευτη, με πολυάριθμες ωφέλειες στη λειτουργία του πεπτικού συστήματος. Οι συμμετέχοντες στην εκδήλωση παρακολουθούσαν με ιδιαίτερη προσοχή και ενδιαφέρον τα όσα παρέθεσε ο ομιλητής μέσα από τη διαδρομή ιστορικής προλογικής παρουσίασης του Πόντου και της λαογραφικής του υπόστασης.

144

Στην ενότητα παρουσίασης του ταξιδιού των πλούσιων ποντιακών γεύσεων από την περιοχή του Πόντου, ο καθηγητής έκανε λόγο για μια παράδοση, για ένα μοντέλο διατροφής που πρόσφερει μακροζωία και ποιότητα ζωής όπως άλλωστε πρόσφερε και στους προγόνους μας.

Σχετικά με την διαπίστωση της μακροζωίας ανέφερε τα αποτελέσματα της επιστημονικής έρευνας που καταδείχτηκε επίσημα από τον ιατρό Νikolai Metchnikoff, του Ινστιτούτου Παστέρ των Παρισίων ο οποίος εργαζόμενος στις αρχές του προηγούμενου αιώνα, με δείγμα αναφοράς έναν άλλο παρευξείνιο λαό που είχε αντίστοιχες διατροφικές αρχές, απέδειξε την άρρηκτη σχέση μακροζωίας και όξινων γαλακτοκομικών προϊόντων. Ο Νikolai Metchnikoff για τις διαπιστώσεις του αυτές τιμήθηκε το 1908 με το βραβείο Nobel ιατρικής.

147

Από την περιοχή του Πόντου προέρχεται μια πλούσια διατροφική παράδοση, ένα μοντέλο διατροφής που πρόσφερε μακροζωία και ποιότητα ζωής στους προγόνους μας

Μέσα από την έρευνά του ο Δρ. Θωμάς Σαββίδης κατέληξε πως οι κάτοικοι του Πόντου ωθήθηκαν στην εκτροφή μεγάλων ζώων όπως τα βοοειδή, λόγω της ορεινής περιοχής που είχε πλούσια βλάστηση, μεγάλη επιφάνεια δασικών εκτάσεων, πολλούς ποταμούς και συχνές βροχοπτώσεις. Απόρροια των καιρικών συνθηκών και της βλάστησης ήταν η γέννηση άλλων διατροφικών συνηθειών. Για αυτό και στα χαρακτηριστικά της ποντιακής διατροφής η χρήση μικρής ποσότητας κρέατος είναι γεγονός, αφού ήταν ασύμφορη η κατανάλωση του ίδιου του ζώου σε σύγκριση με την αξιοποίηση του γάλακτος από αυτό. Ευρεία όμως ήταν η χρήση του γάλακτος με τη μορφή όξινων γαλακτοκομικών αφού η χρήση των προϊόντων αυτών (γιαούρτι, υλιστόν, πασκιτάν) υπέκεινται στη διαδικασία της όξινης γαλακτικής ζύμωσης.

142

Μέσα από την παρουσίαση εικόνων με βιντεοπροβολέα απλοποίησε τη δυνατότητα κατανόησης με την όξινη γαλακτική ζύμωση από τα προϊόντα του γάλακτος, τα οποία κυριαρχούν στην ποντιακή διατροφή. Εκτός από τις πρωτεΐνες και το ασβέστιο του γάλακτος, τα οποία απορροφώνται καλύτερα, αυτά εισάγουν στο πεπτικό μας σύστημα έναν τεράστιο αριθμό χρήσιμων μικροοργανισμών. Αυτοί εκδιώκουν τους ανεπιθύμητους παθογόνους, εξυγιαίνουν τη χλωρίδα του εντέρου και ενισχύουν το ανοσοποιητικό σύστημα. Οι μηχανικές διεργασίες της πέψης διευκολύνονται, οι τροφές αφομοιώνονται καλύτερα και δεν λιμνάζουν στο πεπτικό σύστημα κάτι που θα έδινε την ευκαιρία για παθολογικές καταστάσεις.Το γαλακτικό οξύ ενισχύει τη σύνθεση των βιταμινών, τονώνει τον οργανισμό και τον βοηθά να υπερνικά τις αρρώστιες. Ο συνδυασμός όξινων γαλακτικών προϊόντων, που αποτελεί εύγευστο ωφέλιμο πάντρεμα με τα δημητριακά, δεσπόζει ως σπονδυλική στήλη της ποντιακής διατροφής.

151

Στην αναφορά του για τα δημητριακά τα οποία αποτελούν και αυτά ένα γαστρονομικό κόσμημα, συμπλήρωμα της ποντιακής διατροφής, διαχώρισε τα είδη και την χρήση αυτών στην παρασκευή ζυμαρικών ολικής άλεσης. Στη κατηγορία δημητριακά (κριθάρι-καλαμπόκι-φούρνικο αλεύρι) όπου έχουμε ως προϊόντα το κορκότο, το πλιγούρι, τα προψημενα φύλλα για πίτες και ζυμαρικά (περέκ, συρόν,εβριστόν), έκανε γνωστή την ιδιότητα των προψημένων ζυμαρικών τα οποία χρησιμοποιούσαν οι Έλληνες του Πόντου με σκοπό να ετοιμάσουν γρήγορα και εύκολα γεύματα. Απαιτούν ελάχιστο χρόνο για το μαγείρεμα και σε ορισμένες μάλιστα περιπτώσεις (π.χ. εβριστόν) ο απαιτούμενος χρόνος είναι μερικά λεπτά. Σε ό,τι αφορά πολυπλοκότερες παρασκευές (π.χ. πίτα περέκ), ο χρόνος που απαιτείται, σε σύγκριση με τις γνωστές πίτες είναι πάλι θεαματικά ελάχιστος. Πέρα από τα αναφερθέντα πρακτικά οφέλη των προψημένων ζυμαρικών το σημαντικότερο είναι ότι με την μείωση του χρόνου παρασκευής του εδέσματος διατηρούνται σε μεγάλο βαθμό ανέπαφες οι βιταμίνες και όλα τα θρεπτικά συστατικά. Ταυτόχρονα όμως είναι και μια ευκολοχώνευτη τροφή με πολυάριθμες ωφέλειες στη λειτουργία του πεπτικού συστήματος.

152

Στη κατηγορία των λαχανικών συμπεριέλαβε τη μορφή των στύπων (τουρσιά), τα οποία αποτελούν μια ανεξάντλητη πηγή βιταμίνης C και ιχνοστοιχείων. Σε ερώτηση που απεύθυνε στο καθηγητή παριστάμενη από το κοινό για το αν η Ποντιακή Κουζίνα και η Καππαδοκική έχουν τα ίδια κυρίαρχα συστατικά διευκρίνησε πως στη Καππαδοκία το κρέας καταλάμβανε χώρο συχνά πυκνά, και αυτό οφειλόταν στις διαφορετικές γεωγραφικές κλιματολογικες συνθήκες που επικρατούσαν εκεί. Είχαν μειωμένη βλάστηση διότι η υγρασία ήταν ελάχιστη λόγω το ότι φράσσονταν βόρεια από τις Ποντικές Άλπεις με αποτέλεσμα τα μικρότερα ζώα να έχουν αναπτύξει καλύτερα τον μηχανισμό συλλογής της φυτικής τροφής. Συμπερασματικά λοιπόν στον Πόντο έχουμε μεγάλα ζώα τα βοοειδή που έβρισκαν τη τροφή τους μέσα από την πλούσια βλάστηση, ενώ στη Καππαδοκία λόγω λιγότερης υγρασίας η βλάστηση δεν ήταν πλούσια και κατά συνέπεια τα ζώα ήταν σε μικρότερο μέγεθος τύπου αιγοπρόβατα.

Εν κατακλείδι η παραδοσιακή ποντιακή κουζίνα έχει απλά συστατικά χωρίς μεγάλη επεξεργασία και συνδυάζει με σοφία υδατάνθρακες, πρωτεΐνες, λίπη.

153

Μετά το πέρας της εισήγησης του καθηγητή Δρ.Θωμά Σαββίδη, τον λόγο πήρε η παραγωγός προψημένων ζυμαρικών κυρία Ελένη Κυριακίδου-Βασιλειάδου, η οποία διατηρεί βιοτεχνία παραδοσιακών προϊόντων με την επωνυμία «Βερμίου Γης» στη Κοζάνη.Η επιχειρηματίας παρουσίασε τα προϊόντα τα οποία έφερε από Ελλάδα για να τα διαθέσει προς το κοινό έτοιμα μαγειρεμένα. Στην κυρίαρχη σκηνή παρουσίασης είχε προψημένα ζυμαρικά, περέκ, εβριστόν, συρόν, ωτία, στύπα (τουρσί), χαβίτσι και αλλά πολλά.

154

Οι συμμετέχοντες στην εκδήλωση είχαν την δυνατότητα να γνωρίσουν τα μαγικά προϊόντα της μακροζωίας αλλά και να γευτούν από τον πλούσιο μπουφέ τα πεντανόστιμα ποντιακά εδέσματα. Εσθίοντας και ευχαριστώντας τους γευστικούς κάλυκες με τα υπέροχα παραδοσιακά εδέσματα και συζητώντας με τους εξέχοντες συνδαιτημόνες, την Γενική Πρόξενο της Ελλάδας στη Βάδη Βυρτεμβέργη κ. Ελένη Λιανίδου, τον επαΐοντα της ποντιακής διατροφής Δρ. Θωμά Σαββίδη, την κ.Ελένη Σιδηροπούλου,  τον Πρόεδρο του Συλλόγου κ. Δημήτρη Παπαγερίδη πραγματοποίησαμε το νοσταλγικό ταξίδι της ιστορίας στα μέρη των προγόνων μας.

155

Συγχαίρουμε τον σύλλογο «Ρωμανία» για την πρωτότυπη αυτή πρωτοβουλία παρουσίασης ποντιακής διατροφής και ευχόμαστε να είναι έτσι σθεναρά με δράση και έργο προς την πολιτισμική μας παράδοση.

149

Αγνά κι αγνάρα εφάϊσέ μας.

Ο δημοσιογράφος Γιώργος Λεκάκης στη Στουτγάρδη

Κύριε Λεκάκη καλώς ήλθατε στη Στουτγάρδη. Σας ανατρέχω κάποια χρόνια πίσω, όταν ακόμη ήσασταν μαθητής και φοιτητής στο Μόναχο. Μπορούμε να μοιραστούμε μαζί σας κάποιες αναμνήσεις από την ζωή σας εδώ;

Λόγου χάρη πως ήταν τα σχολικά σας χρόνια και η φοιτητική σας ζωή;

Λεκάκης: Λιτά, φτωχικά, αλλά ζεστά, ανθρώπινα, με τους Έλληνες να αισθάνονται ό,τι πρέπει να γίνουν μια αγκαλιά για να επιβιώσουν. Όχι ότι δεν υπήρχαν γκρίνιες και αντιπαλότητες. Υπήρχαν, αλίμονο. Άνθρωποι είμαστε. Αλλά νομίζω, ζυγίζοντάς τα τώρα, ήταν πιο πολλές οι στιγμές της σύμπνοιας και της ομόνοιας, παρά της διχόνοιας. Σπίτια ανοιχτά, στήριξη σε κάθε νέα επιχειρηματική προσπάθεια, στήριξη σε κάθε κακοτυχία. Αν αρρώσταινε κάποιος το μαθαίναμε γρηγορότερα από ότι σήμερα που υπάρχει Internet. Ακόμη κι αν συνέβαινε κάτι κακό στους οικείους του στην Ελλάδα! Παίζαμε παιδιά, και λέγαμε «πότε θα κατεβούμε στην πατρίδα, στην Ελλάδα, να φάμε… καρπούζι!!!». «Πότε θα έρθει η ώρα να υπηρετήσουμε στο στρατό της Ελλάδος μας»… πότε… πότε… πότε…

Μετά από αρκετά χρόνια ήρθατε Στουγάρδη. Πως σας φάνηκε η πόλη από όσο χρόνο είχαμε στη διάθεση μας για να δείτε;

Λεκάκης: Είναι συμπαθητική, μαζεμένη, αλλά όχι τόσο καλά οργανωμένη και αξιοποιημένη. Λ.χ. το ποτάμι είναι (τουριστικά-επιχειρηματικά) αναξιοποίητο!!! Πρωτάκουστο! Χάρηκα που είδα καλές ελληνικές ταβέρνες-εστιατόρια! Πρέπει να προσέξουν πολύ την πρώτη ύλη τους, να είναι από ΠΟΠ της Ελλάδος και θα κάνουν την διαφορά.

Αυτή την φορά ήρθατε ως καλεσμένος και κύριος ομιλητής στα πλαίσια εκδήλωσης εγκαινίων ίδρυσης του συλλόγου Φίλοι του Αρχαίου Ελληνικού Πολιτισμού. Από το σύλλογο σας προτάθηκε η θεματολογία «Τα μυστικά της Αμφίπολης». Πιστεύεται ότι το θέμα ήταν μια καλή σκέψη προς ομιλία;

Λεκάκης: Πολύ καλή, δεδομένου, από ό,τι κατάλαβα οι περισσότεροι ακροατές ήταν Μακεδόνες. Το θέμα πονάει. Κυρίως για τον βίαιο τρόπο που σταμάτησε, την έλλειψη ενημέρωσης, την μη ολοκλήρωση της ανασκαφής. Όλα αυτά βάζουν το μυαλό να κάνει συνειρμούς. Και καλά τους κάνει. Ο Έλλην, ο πολίτης έχει δικαίωμα να μαθαίνει τι κάνουν όλοι αυτοί τους οποίους πληρώνει (και μάλιστα ακριβά).

Πως είδατε τον Ελληνισμό;

Λεκάκης: Προβληματισμένος, ενήμερος, ευαίσθητος, αλλά δεν ξέρει πώς να αντιδράσει. Αισθάνεται αποκομμένος από τον εθνικό κορμό και δεν το θέλει. Αισθάνεται ότι μπορεί να προσφέρει, και κανείς δεν του απευθύνει τον λόγο.

0201 1

Το διάστημα παραμονής σας εδώ στη Στουτγάρδη τι σας έχει προκαλέσει εντύπωση; Μπορείτε να επισημάνετε δυο τρία σημεία;

Λεκάκης: Το μνημείο της θεάς Αθηνάς! Δεν το περίμενα! Αλλά βέβαια βανδαλισμένο. Κάτι πρέπει να γίνει, να κάνετε, και ως σύλλογος, και ως ομογένεια. Γύρω από αυτό μπορούν και πρέπει να γίνονται γιορτές και συμπόσια αρχαίας ελληνικής σοφίας-φιλοσοφίας, υπαίθριες γιορτές ελληνικού βιβλίου, κλπ. πνευματικές εκδηλώσεις. Να γίνει το πνευματικό κέντρο του ελληνισμού της Στουτγάρδης. Ούτως ή άλλως είναι σε θαυμάσια τοποθεσία. Επίσης, να ζητήσετε δίπλα στο άγαλμα του Σίλλερ να μπει μια πλάκα με το ποίημά του «Καταραμένε Έλληνα».

Η ίδρυση του συλλόγου είναι μια καινοτομική μορφή στην ελληνική κοινωνία αν λάβουμε υπ’ όψιν μας πως κυρίαρχες παρουσίες συλλόγων έχουν να κάνουν με χορευτικά ως επί το πλείστον. Αν λοιπόν αναφερθούμε στον συγκεκριμένο σύλλογο ποια είναι η διαφορετικότητα που πρέπει να υπογραμμίσουμε;

Λεκάκης: Να μείνετε σταθερά προσηλωμένοι στον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό. Αυτός γέννησε όλους τους πολιτισμούς, όλα τα αλφάβητα, όλες τις γλώσσες. Αυτός γέννησε και τον σημερινό ελληνικό πολιτισμό. Οπότε ενίσχυση της ρίζας, για να δέσει καρπός στα κλαδιά… Καλοί οι χοροί και τα πανηγύρια, αλλά χωρίς αυτογνωσία, όλα θα καταρρεύσουν σαν χάρτινοι πύργοι…

Αν και είστε επί των επάλξεων με πολλές ιδιότητες που σας έχουν καταστήσει ξεχωριστά ιδιαίτερο και παραγωγικό αυτή την περίοδο ασχολείστε με κάποια συγκεκριμένη έρευνα;

Λεκάκης: Ποτέ με κάποια συγκεκριμένη. Έχω πάντα μπροστά μου δεκάδες ανοιχτές έρευνες, που γεμίζουν / πληρώνονται κομματάκι – κομματάκι μέχρι να ολοκληρωθούν. Αν ολοκληρωθούν ποτέ. Και αν είναι αξιόλογες, αν βγάλουν κάπου, που κρίνω ενδιαφέρον να ανακοινωθεί.

Ο Γιώργος Λεκάκης διάνυσε μια πορεία μέσα από έρευνες, από μελέτες, από ταξίδια, από βιώματα γεμάτος από δράση πως σκέφτεται το μέλλον. Είναι κάτι που πιστεύετε ότι δεν έχει υλοποιηθεί μέσα από τη σφαίρα των στόχων σας;

Λεκάκης: Τα πιο πολλά μου όνειρα δεν έχουν υλοποιηθεί. Γι’ αυτό ζω. Για να τα υλοποιήσω. Πεθαίνει ο άνθρωπος που δεν έχει όνειρα, στόχους, πράγματα να κάνει…

Στους νέους τι παραινέσεις θα δίνατε; Πως μπορούν να αφυπνιστούν;

Λεκάκης: Διαβάζοντας. Όχι … googlάροντας… Όταν διψάς, πας στην πηγή…

Τι είναι το Αρχείον Πολιτισμού; Κάτω από ποιες ανάγκες συστάθηκε; Μέσα στο λειτουργικό κομμάτι έχετε εντάξει και το πρόγραμμα σεμιναρίων, πείτε μας λίγα λόγια για την παροχή γνώσεων μέσω αυτής της πνευματικής οδού.

Λεκάκης: Το Αρχείον Πολιτισμού είναι μια εκπεφρασμένη ανάγκη φίλων, για να συγκεντρώσω κάπου αυτά που ξέρω, αυτά που μελετώ, αυτά που με απασχολούν. (Όχι κατ΄ ανάγκην δικά μου κείμενα, αλλά και φίλων μου). Στην αρχή είμασταν λίγοι (δεν γεμίζαμε ταξί), αλλά τώρα είναι περισσότερα από 30 άτομα που ενστερνίζονται και συνδράμουν στην προσπάθεια, καθένας με τον τρόπο του, καθένας από το πόστο του, απ’ όπου μπορεί… Ρομαντικοί, τρελλοί, ευαίσθητοι εθελοντές του πολιτισμού και της γνώσεως, αλλά όχι δονκιχώτες… Μιας και μου δίνεται η ευκαιρία, να τους ευχαριστήσω όλους από εδώ (κι εσένα Μαρία Κεμεντζετζίδου, που αναμεταδίδεις)… Υπάρχει ιστοσελίδα, όλα τα κοινωνικά δίκτυα, ραδιοφωνική εκπομπή, κάνουμε σεμινάρια, εκθέσεις, ημερίδες, ομιλίες, κλπ. Ό,τι μπορούμε… Ή μάλλον παραπάνω από ό,τι μπορούμε…

Αναμφισβήτητα μέσα στο κοινωνικό σύνολο υπάρχουν και συνάνθρωποι μας που δεν έχουν πνευματικές ανησυχίες για κάποιους λόγους. Λόγου χάρη... οκνηρή διάθεση προς μελέτη... έλλειψη χρόνου κλπ. Τι θα λέγατε σε όσους θεωρούν τη μελέτη ως «αγγαρεία», ας μου επιτρέπει η έκφραση.

Λεκάκης: Γιατί δεν πάνε να… πεθάνουν; Γιατί βαραίνουν τη γη; (άχθος αρούρης)…

Αρχείον Πολιτισμού και κατοχικά δάνεια τι διαδραματίζεται εδώ;

Λεκάκης: Η Γερμανία χρωστά στην Ελλάδα πάρα πολλά χρήματα, ακόμη και από τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Μόνο τα κατοχικά δάνεια που υφάρπαξε από τα ελληνικά κρατικά ταμεία, επί Κατοχής, είναι πάνω από 400 δισ. ευρώ. Βάλε αποζημιώσεις, επανορθώσεις, κλεμμένα αρχαία, κλεμμένα βιβλία, κλεμμένα εκκλησιαστικά σκεύη, κ.ά. Δεν συμψηφίζω την αποζημίωση για κάθε νεκρό που άφησαν πίσω τους. Οι νεκροί δεν μπορούν να αποτιμηθούν. Αλλά οπωσδήποτε για όλα αυτά πρέπει κάποτε να πληρώσει… Και θα πληρώσει…

0101 1

Τι πρέπει να ξέρουμε για την Αμφίπολη και τα μυστικά της;

Λεκάκης: Ότι είναι ένα σπουδαίο σημείο, αλλά δεν είναι το μόνο. Υπάρχουν δεκάδες τέτοια σημεία στην περιοχή. Που αν αξιοποιηθούν, η περιοχή θα γίνει (τουριστικά-εισπρακτικά-επιχειρηματικά), ό,τι η Ακρόπολις για την Αθήνα και θα συμβάλει στο ΑΕΠ της Ελλάδος και στην ανεργία της περιοχής. Ποιος και γιατί δεν θέλει κάτι τέτοιο;

Τι εύχεστε για τον νεοϊδρυθέν σύλλογο «Φίλοι του Αρχαίου Ελληνικού Πολιτισμού»;

Λεκάκης: Μακροημέρευση και έργο. Πράξεις και όχι λόγια. Αφύπνιση και όχι συσκότιση. Εργασία και όχι δουλειά. Χαρά και όχι μουρτζουφλιά. Κλείνοντας ένα μεγάλο ευχαριστώ για την άψογη φιλοξενία, και την οργάνωση ομιλίας και της επισκέψεώς μου στην πόλη σας… Με το καλό να ξανανταμώσουμε…

Δημοσιογραφική Ομάδα EGOE Word Logo

 

Diese Website verwendet Cookies
Info Ok