Μαρία Κεμεντζετζίδου

Μαρία Κεμεντζετζίδου

maria@enplo.de

Χάρης Χαλκίτης

1
0
0
s2smodern
ΜΟΙΡΑΣΕ ΤΟ...
powered by social2s

Αγαπητά μέλη φίλοι και φίλες νιώθω πολύ ευλογημένη και τυχερή που παρόλου τις ατυχείς εθελοντικές μου συμμετοχές σε ΜΜΕ όπου έδωσα υπέρογκο πνευματικό κομμάτι προς όφελος αγνώμων... ήρθε η ώρα της δικαίωσης και νιώθω χαρούμενη που στην πορεία την οποία χάραξα πια μόνη, γνωρίζω αξιόλογους και σημαντικούς συνανθρώπους με παιδεία, λογοτεχνική, και καλλιτεχνική υπόσταση! Το μεγάλο χρονικό διάστημα παραμονής στην Ελλάδα ήταν ενα δημιουργικό συγγραφικό- δημοσιογραφικό οδοιπορικό όπου γνώρισα και έζησα τις πιο όμορφες ενδιαφέρουσες στιγμές και έρευνας.
Μια μοναδική εμπειρία και αλησμόνητη. Γύρισα πνευματικά πλούσια... η απόλυτη ευτυχία... Κάθε συνάντηση και μια ηλιαχτίδα πνεύματος, κάθε συζήτηση και ένα λιθαράκι γνώσης... Το " ΕΝ ΠΛΩ" νεογενηθής ακόμη ξεκίνησε με πρώτη καλεσμένη την αγαπητή υπέροχη ερμηνεύτρια Ντιλέκ Κοτς που ζει χρόνια στην Ελλάδα έχοντας δημιουργήσει τη δική της οικογένεια χαράζοντας μια επιτυχημένη καλλιτεχνική πορεία με μεγάλα ονόματα του χώρου.

Κάπως έτσι ξεκινήσαμε... Στο ταξίδι μου στην πρωτεύουσα συναντήθηκα με έναν απο τους πιο γνωστούς καλλιτέχνες μιας εποχής που όλοι την ενθυμούνται με νοσταλγία και δεν λησμονούν τον εμπνευστή που εισήγαγε μια νέα μελωδική τεχνοτροπία στο ελληνικό τραγούδι. Θα λεγε κανείς ο Γιακουμπ της μουσικής η ο ταχυδακτυλουργός που έφερε τα πάνω κάτω. Οτι και να καταθέσω απο εκτίμηση θα ναι λίγο... Ε, δεν είναι και λίγο να αποδέχεται ένας καλλιτεχνης τέτοιου βεληνεκούς την αφεντιά μου και να μου εξιστορεί την πορεία της ζωής απο τα παιδικά του χρόνια εως και σήμερα.

Ο Charrys Chalkitis γνωστός παντού πλην της Β. Κορέας όπως μας λέει ο ίδιος χαριτολογώντας. Τον ευχαριστώ που μου δωσε την χαρά να τον γνωρίσω απο κοντά και μου εμπιστεύτηκε πτυχές της ζωής του. Κοντά του γνώρισα και άλλους καλλιτέχνες, τον Παπαθανασίου, τον Φιλιππο Νικολάου, τον Δάκη, την Δαλιδά, την Κωσταντίνα, την Βικτώρια (κόρη του), την Νανά Μουσχούρη, τον Σάκη Ρουβά και μια σειρά αναρίθμητων καλλιτεχνών... Ο Ντέμης ενας απο στενούς του συνεργάτες δεν είναι εν ζωή αλλά είναι στην ψυχή του Χάρη Χαλκίτη.

Το καλλιτεχνικό μας οδοιπορικό θα διατεθεί τμηματικά, είναι ένα μικρό βιογραφικό που το συνέταξα με πολύ χαρά και ενδιαφέρον γιατί μέσα από την εξιστόρηση γνωρίζουμε και ιστορικά, κοινωνικά, πολιτιστικά στοιχεία μιας άλλης γης, μιας άλλης ηπείρου... της Αιγύπτου... Ας πάμε να δούμε από που ξεκίνησε ο Χάρης Χαλκίτης...

ΧΑΡΗΣ ΧΑΛΚΙΤΗΣ.....Ο ΣΥΝΘΕΤΗΣ ΤΟΥ ΥΜΝΟΥ ΜΕΓΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ.

Ο καλλιτέχνης που κουβαλάει έντονα τις θύμησες απο την μουσική και ερμηνευτική του πορεία! Θα παραθετηθή αποσπασματικά τμήμ της βιογραφίας του στο " ΕΝ ΠΛΩ". Απογευματάκι και διαβαίνω τον δρόμο για την Βούλα. Φτάνω μπροστά σε μια περιποιημένη οικοδομή χτυπάω το θυροτηλέφωνο και ακούω μια μειλίχια φωνή να με καλησπερίζει Ανεβαίνω στον 3ο όροφο, αντικρίζω μια ευγενική καλοσύνατη παρουσία να με καλωσορίζει εύηχα. Το πρώτο που είδα ηταν ενα ηλιόλουστο χαμόγελο το οποίο με απάλλαξε απο το άγχος. Συγκρατημένη και μη πιστεύοντας οτι θα μου παραχωρήσει συνέντευξη ένας καλλιτέχνης που άφησε τη δική του ανεξίτηλη σφραγίδα μεγαλουργώντας στο ελληνικό και ξένο μουσικό πεντάγραμμο, παίρνω μια βαθειά ανάσα και προχωράω στο περιποιημένο ευρύχωρο σαλόνι του διαμερίσματος όπου παρατηρώ με ενδιαφέρον κάθε γωνιά κάθε τοίχο... να φέρνει τη σφραγίδα του πνεύματος ενος μουσικού.

Απέναντι μου βλέπω ένα εντυπωσιακό πορτρέτο με τον στρατηλάτη έτοιμο να ριχτεί στη μάχη και υπό γωνία ωμέγα να ρίχνει διαπεραστική ματιά με νόημα... ήταν σαν ένα κάλεσμα... σαν να μιλούσε το πνεύμα του. Κοντοστάθηκα και ρίγησα απο την έντονη επιθυμία να του απευθύνω χαιρετισμό... Καθίσαμε με τον κυριο χαλκίτη και ξετυλίξαμε μια συζήτηση εφ όλης της ύλης. Αρχικά σταθήκαμε στα παιδικά του χρόνια σε μια ανθηρή εποχή εκει στο όμορφο Κάιρο όπου αναπολούσε τα όμορφα παιδικά χρόνια με τους γονείς και φίλους, τα παιχνίδια τις σκανδαλιές τις βόλτες στα στενά σοκάκια, μια ζωή με ευμάρεια και κοινωνική λάμψη, μια πολυεθνική κοινωνία που σαν κάνει αναφορά βλέπει κανείς την έντονη νοσταλγία να πλημμυρίζει την ψυχή αυτού του γλυκυτατου καλλιτέχνη.

-Γεννήθηκα...  μου λέει στο Κάιρο μέσα σε μια πόλη με τρεις αποικιοκρατικές γενιές, ο πατέρας μου ήταν Τρομπετίστας στο παλάτι του Φαρούκ, είχε μεγάλη ορχήστρα και η μητέρα μου έπαιζε κλασικό πιάνο. Οι γονείς μου από την Ισμαηλία στο κανάλι του Σουέζ και το Πόρτσαιν είχαν έναν ιδιαίτερο τρόπο ζωής σαν αυτόν που βλέπουμε στις ταινίες όταν αναφέρονται στην ευρωπαική πλευρά της πρωτεύουσας. Οικονιμική ευρωστία, πολυεθνικές συναντήσεις, βεγγέρες και κοσμικές βραδυές στο φωταγωγημένο παλάτι να ακούγονται μελωδίες οχι μόνο ανατολίτικες αλλά και τζαζ και κλασικής μουσικής! Στις οικογένειες μας φροντίζαμε το υπηρετικό προσωπικό υπήρχε τέτοιος σεβασμός και μάλιστα τις προικίζαμε, ήταν υποχρέωση του κάθε σπιτικού.

Φαντάσου σε μια χώρα της Ανατολίας τι σεβασμό όφειλαν στο υπηρετικό προσωπικό. Οι Αιγίπτιοι ήταν αδερφικοί μας φίλοι. Ο Μονάρχης Φαρουκ λίγο ζωηρούλης με αδυναμίες δεν έπαυε να δείχνει εύνοια στην ευρωπαική παρουσία, αλλά σε ένα απο τα ταξίδια του στη Ρώμη άφησε την τελευταία του πνοή. Η απομάκρυνση του απο την εξουσία έγνε με βίαιο τρόπο από τους ελεύθερους αξιωματικούς όπου ανέτρεψαν τη Μοναρχία. Ο Νάσερ εφήρμοσε την πολιτική του διωγμού και απομάκρυνσης ευρωπαικών δυνάμεων απο κομβικά γεωγραφικά σημεία, με λίγα λόγια προέβη σε διωγμό, σε μας τους Ελληνες έκαναν γνωστό εναν τρόπο διάσωσης όπως της βίβλου όπου μας συμβούλευσαν να αναγαφτεί το γράμμα Χ σε πράσινη απόχρωση για να μην μας πειράξουν!

-Να σου πω Μαρία, και θέλω να τονιστεί αυτό... Οι Αιγύπτιοι αγαπούσαν πολύ τον Μέγα Αλέξανδρο, εμείς διδασκόμασταν στο Δημοτικό την ιστορία του Μεγάλου Αλεξάνδρου, ήταν αγαπητός στον Αιγυπτιακό λαό, δεν ήταν αποικιοκράτης και πολεμοχαρής, του χαν πει να χτίσει την Αλεξάνδρεια Σκανταλέρια για αυτό ακόμη και μέχρι σήμερα τον λένε Σκαντάρι. Ο Αλέξανδρος μιλούσε για σεβασμό στην γυναίκα... Στο τελείωμα της φράσης βλέπω πως αυτή η εξέχουσα προσωπικότητα που μου αφηγείται με τόση χαρά το κομμάτι ζωής στην Αίγυπτο αναδύει μια νοσταλγία μια πνευματική ακτίνα γνωριμίας του κόσμου που λάτρεψε... Ενδόμυχα κάτι του έλεγε μέσα του ότι θα κάπου θα συναντηθεί με τον Αλέξανδρο και να λοιπόν που ήρθε και έγινε πραγματικότητα... αυτή η συνάντηση.

Μια μέρα όπως συζητούσε με τον επιστήθιο του φίλο Γιώργο Λεκάκη και ήρθε στο θέμα αρχαίος ελληνικός πολιτισμός. Ο προαναφερόμενος του πρότεινε να δημιουργηθεί μια ενωτική γραμμή της αρχαιότητας με τον Μέγα Αλέξανδρο μέσω της μουσικής... Αυτό ήταν... Είδε το όνειρο του να παίρνει σάρκα και οστά, η αγάπη του για τον Αλέξανδρο πάντα μια σπίθα δυνατή, άσβεστη φλόγα... Σε αυτό το σημείο προστίθεται η ενότητα της μη κερδοσκοπικής οργάνωσης ΣΑΦΕΜ που ιδρύθηκε απο τον απόστρατο Συνταγματάρχη, Ευάγγελο Στόγκιο.

Κάπου εδώ σταματήσαμε την συζήτηση κάνοντας ένα διάλλειμα για να βρεθώ μπροστά στον πλούσιο καλλιτεχνικό του θησαυρό με έντυπα, βραβεία, φωτογραφίες μουσικά όργανα και πολλά αντικείμενα της μουσικής του πορείας. Στην επόμενη ενότητα την ερχόμενη εβδομάδα θα ταξιδέψουμε από το ξεκίνημα της καριέρας του ως το σήμερα...

Σμυρνέικο Μινόρε

1
0
0
s2smodern

Η εκδήλωση που πρόσφερε το Κέντρο Έρευνας και Μελέτης της Μικρασιατικής Νέας Ερυθραίας του δήμου Κηφισιάς στο πλαίσιο των εκδηλώσεων μνήμης ¨Αλλοτινές Πατρίδες¨ διεξήχθη μέσα σε μια ένθερμη ενθουσιώδη ατμόσφαιρα όπου το κοινό δεν έπαυε να επευφημεί με χειροκροτήματα και τραγούδι στα χείλη. Παρέστη στην εκδηλωση που πραγματοποιησε ο δήμος Ερυθραίας στις 18.09.2017 όπου με καλοδέχτηκαν με χαμόγελο στα χείλη, τόσο οι καλλιτέχνες όσο και οι συντελεστές της συναυλίας, με τον συζυγο της Γλυκερίας Στέλιο Φωτιάδη που επιμελείται το πρόγραμμα και τον υπεύθυνο Μάνο Τρανταλλίδη.

Προσπαθώντας να χω μια διακριτική παρουσία με λήψη φωτογραφιών ο κ.Μάνος Τρανταλλίδης μου διευκόλυνε την διαδικασία δείχνοντας μου την εξέδρα, ώστε να μπορώ να χω καλό φωτογραφικό υλικό. Με περιβάλλανε με τόση ευγένεια και κατανόηση που έχω να θυμάμαι μόνο τα καλύτερα. Πριν βγουν στη σκηνή είχαμε μια χαλαρή συζήτηση με τις αξιόλογες καλλιτέχνιδες που πρωτοστατούν εδω και χρόνια ως επιτυχημένο τρίπτυχο, να μας ταξιδεύει απο ξένο τόπο κι απ´αλαργινό, να μας ψυχαγωγεί με παραδοσιακά, σμυρνέικα, μικρασιασιάτικα και να μας αφυπνίζουν σκηνές άλλων ένδοξων εποχών της ελληνικής καθημερινότητας. Λαμπερές και οι τρεις. Παρατηρούσα την αγάπη και εκτίμηση που τρέφει η Γλυκερία προς την Ντιλέκ Κοτς και κατάλαβα γιατί κρατάει χρόνια αυτή η συνεργασία.


Ένας σεβασμός εκατέρωθεν των δυο υπέροχων ερμηνευτριών με γερά θεμέλια. Στη σκηνή αξιολάτρευτες και χαρισματικές. Μετά το πέρας της συναυλίας ο κόσμος ολαφάνερα συγκινημένος ζητούσε να γευτεί και άλλο μουσική πανδαισία, δείχναν ανόρεκτοι να εγκαταλείψουν το χώρο. Ο Δήμαρχος Κηφισιάς Γιώργος Θωμάκος και η Πρόεδρος του ΚΕΜΜΕ Έφη Κούτση τους συνεχάρησαν προσφέροντας πλουσιοπάροχη αγκαλιά λουλουδιών. Χαίρομαι που συνάντησα απο κοντά όλους αυτούς τους υπέροχους ανθρώπους και συνδειπνήσαμε μαζί και μου δόθηκε η ευκαιρία να γνωρίσω εκ του σύνεγγυς τον Βασίλη Προδρόμου και τον Dasho Curti (συνεργάτη του αείμνηστου Δημήτρη Μητροπάνου) και πολλών άλλων καλλιτεχνών. Δυο υπέροχοι και προσήνειοι καλλιτέχνες που όταν σβήνουν τα φώτα της σκηνής δε σταματάνε να διατηρούν το έξυπνο χιούμορ τους.

Ευχαριστούμε την Στέλιο Φωτιάδη και τον Μάνο Τρανταλλίδη για την πρόσκληση σε γεύμα.

Οδοιπορικό στην ατίθαση φύση Θερμιών

1
0
0
s2smodern

Κάθε γωνία, κάθε τοποθεσία σε αυτή την όμορφη χώρα έχει την δική της ξεχωριστή πινελιά... Ο τόπος αυτός που ξεδιψάει μέσα από το άφθονο υγρό στοιχείο της φύσης, το ύδωρ, είναι ευλογημένος να παρέχει απαράμιλλη ομορφιά! Θαλασσα, ποτάμια, λίμνες... και μαγικά βουνά, να κρύβουν μέσα στα σπλάχνα τους θαυματουργά νερά! Θα σταθώ στο τελευταίο και θα σας δροσίσω νοερά με οδοιπορικό στην περιοχή Θερμιών Παρανεστίου!

Με ξεναγό τον πατέρα μου, ο οποίος έχει περπατήσει παιδιόθεν όλο το δασικό σύμπλεγμα και νομίζω πως δεν θα είχα καλύτερο που να ξέρει σπιθαμή προς σπιθαμή την ιστορία της συγκεκριμένης περιοχής.

IMG 6288

Ξεκινώντας από το Παρανέστι, γνωστό και με την ονομασία Μπούκια, αρχές 20ου αιώνα, μέχρι και το 1922 κατοικούσαν Τούρκοι, μετά την ανταλλαγή εγκαταστάθηκαν Έλληνες πρόσφυγες από τα ενδότερα της Μικράς Ασίας οι οποίοι διέμειναν μέχρι την Βουλγαρική κατοχή το 1944, μετοικώντας σε διάφορους νομούς της Μακεδονίας, όπως Ημαθίας, Γιαννιτσών, Σερρών και Δράμας κλπ.

Ας ανηφορίσουμε τώρα λοιπόν για τις ιαματικές πηγές Θερμιών σε απόσταση 33 χλμ από το χωριό και με υψόμετρο 620 μ. Υπό τους ήχους παραδοσιακών μουσικών ακουσμάτων, ο πατέρας μου ξεδιπλώνει την πληθυσμιακή πορεία του τόπου! Σε μια προσπάθεια να κάνω ευχάριστο και κατανοητό το σκηνικό της διαδρομής παραθέτω τις εικόνες από την περιήγηση. Μια ξυλόστρωτη γέφυρα με ένα εγκαταλειμμένο φυλάκιο ξεπηδούν εικόνες από μια άλλη εποχή. Εδώ μέχρι και στις αρχές της δεκαετίας του 1980 υπήρχε φρούρηση. Οι διερχόμενοι προς εδώ έως στα μέσα δεκαετίας του ´70 έφεραν άδεια από το Α.Τ.

IMG 6266

Αριστερά της διαδρομής συναντάμε το φράγμα της Πλατανόβρυσης, ένα από τα ψηλότερα φράγματα της Ευρώπης με 95 μ. ύψος. Η τεχνητή λίμνη της Πλατανόβρυσης δημιουργήθηκε έπειτα από κατασκευή φράγματος, έχει έκταση 3,25 τ.χλμ. Το υδροηλεκτρικό εργοστάσιο τέθηκε σε λειτουργία το 1999, δυο χρόνια μετά την ίδρυση του πρώτου φράγματος του Θησαυρού, το οποίο ο επισκέπτης μπορεί να δει σε άλλη πορεία διαδρομής. Διακρίνουμε στην πλαγιά του βουνού ένα εγκαταλειμμένο χωριό το Πολυγέφυρο ή Τσατάχ, με ένα κτίριο μαρτυρικό. Το σχολείο να βασιλεύει ως δείγμα ύπαρξης ιστορικού γεγονότος, που διαδραματίστηκε ένα αποτρόπαιο σκηνικό βιοπραγίας των Βουλγάρων το 1944, οι οποίοι δε δίστασαν να κάψουν τους έγκλειστους κατοίκους.

Πρωτίστως θα θελα να αναφέρω πως στην περιοχή πριν την ανταλλαγή των πληθυσμών διέμεναν Τούρκοι και εξού οι τουρκικές ονομασίες. Οι κάτοικοι της περιοχής Παρανεστίου γνώρισαν αιματηρά βιώματα στην εποχή του Μακεδονικού αγώνα. Ένα από αυτά τα θύματα υπήρξε και ο προπάππος μου Νικόλαος Ζιλφουκαρίδης, δάσκαλος του χωριού, ο οποίος απήχθη με τον γιο του Λεωνίδα από το χωριό Στροφές- Τσιρνάκι και θανατώθηκαν κατά την διαδρομή. Επόμενο πέρασμα Ζαρκαδιά - Κιόβα και σε κοντινή ακτίνα το χωριό Πεύκη - Κόνιτσα, το οποίο λόγω εύκρατου κλίματος, ήταν χώρος επίσκεψης και παραμονής για τους φθισικούς (φυματικούς), όπου ανάρρωναν αισίως. Σύμφωνα με στοιχεία ιστορικών, όπως μου είπε ο πατέρας μου επικρατεί η άποψη ότι επί εποχής Θ. Πάγκαλου το 1925-1926 εξασφαλίστηκε η ελληνικότητα των συνόρων από την βουλγαρική κυριαρχία.

IMG 6269

Συνεχίζουμε περνώντας από το Αρκουδόρεμα το τουρκικό γεφύρι σε σχήμα τόξου που ενώνει τις απέναντι πλαγιές για το πέρασμα του χωριού Τρίγωνο-Πεχάνη, αποκλειστικά Τουρκοκατοικημένη τότε περιοχή. Διανύουμε την διαδρομή με μικρή ταχύτητα, με τον πατέρα μου να μου δίνει ασταμάτητα πληροφορίες και στοιχεία για κάθε τοποθεσία, που αν τα ανέφερνα θα μπορούσε να γραφτεί βιβλίο. Θα σταθώ όμως στο δια ταύτα της διαδρομής και του προορισμού μας, στα Θερμιά - Ίλιτσε. Ξάφνου στην πλούσια δασική βλάστηση στο Πλατανόραμα, ως αξιοθέατο βλέπουμε ένα σταθμευμένο λεωφορείο Bus Oldtimer, όπου στην μπροστινή όψη αναγράφεται το όνομα "ΣΑΚΗΣ". Το όχημα που αποτέλεσε επί σειρά πολλών δεκαετιών μέσο μεταφοράς τώρα είναι χώρος ανάπαυλας των υλοτόμων, μια πρόσκαιρη στέγη για να ξεκουραστούν ανακτώντας δυνάμεις για την συγκέντρωση κορμών δέντρων και την μετατροπή τους σε ξύλα καύσης και διάθεσης αυτών ως κατασκευαστικό υλικό.

IMG 6270

Γύρω-γύρω χωριά συγκεντρωμένα και ακατοίκητα πια... όπως το Φαρασινό - Λεστάν, Αυγό - Τομάλ, Πευκόλοφο - Ζεπίλ που κάποτε έσφυζαν από ζωή! Λίγο πριν μπούμε στην είσοδο του χωριού Θερμιών να σου και άλλο λεωφορείο σε μπλε απόχρωση. Και αυτό για τον ίδιο λόγο στέκεται έτσι καμαρωτά σε μια άκρη... Σταματάμε και το πλησιάζω για να βεβαιωθώ πως δε με γελούν οι οφθαλμοί μου... ναι στην πλάγια μεριά προς τα πίσω έχει μια οπή για να βγαίνει το μπουρί (έτσι το λέμε εμείς εδώ), αφού μέσα υπάρχει μια θερμάστρα για την αντιμετώπιση του κρύου. Μετά μια ώρα και κάτι, με στάσεις και ενημέρωση, φτάσαμε στο χωριό Ιαματικών λουτρών Θερμιά. Μια λατρεμένη εικόνα, κατ’ εμέ, "πρωτόγονης" μορφής ξεπήδησε μέσα από το σκηνικό αυτοσχέδιων παραγκών των επισκεπτών.

Η φύση στο απλό της μεγαλείο! Εδώ, λέει ο πατέρας μου, το χωριό ήταν η πρωτεύουσα των κοντινών παραπάνω προαναφερθέντων και συγκέντρωνε μαθητές από τα γύρω χωριά! Διέθετε τότε Αστυνομικό Σταθμό, μαγαζιά, εκκλησία, σχολείο και λόγω της ύπαρξης ιαματικών λουτρών είχε μεγάλη επισκεψιμότητα. Στα Θερμιά η ύπαρξη Τούρκων κατοίκων μαρτυράται και επιβεβαιώνεται από την παρουσία του πρώτου τούρκικου λουτήρα, που ενώ διασώζεται ως κτίριο, από μέσα είναι λεηλατημένο. Δεξιά και αριστερά του δρόμου διάσπαρτες οι παράγκες και το εκκλησάκι των Αγίων Θεοδώρων, παράπλευρα στην άνω μεριά να δεσπόζει με την ελληνική σημαία και το έμβλημα της θρησκείας μας.

IMG 6273IMG 6285

Ο πατέρας μου εξηγεί πως από την οπή που διακρίνεται στο εσωτερικό πέτρωμα εκχύονταν το νερό στην πέτρινη τσιμεντόχτιστη γούρνα ή αλλιώς χαβούζα. Έτσι λοιπόν αρχικά υπήρχε αυτός ο χώρος, οποίος τώρα έχει ως βλέπετε. Όταν άρχισε να πυκνώνει η επισκεψιμότητα δημιούργησαν και άλλες εστίες γουρνών, όπου με τεχνητές μετατροπές διανέμονταν σε διάφορα σημεία με γούρνες. Αποτελούσε την κεντρική αρτηρία διανομής του νερού που προωθούνταν σε άλλες γούρνες μέσω σωληνώσεων και λάστιχων. Το νερό που αναβλύζει από τα έγκατα της γης έχει θερμοκρασία από 50-60 βαθμούς και είναι πόσιμο.

IMG 6287IMG 6283IMG 6286IMG 6289

Όταν συγκεντρώνεται στις γούρνες απαιτείται αναμονή χρόνου για να ελαττωθεί η θερμοκρασία και να μπορεί ο επισκέπτης να μπει μέσα. Με ένα απλό σύστημα αδειάζει ο επισκέπτης το λουτήρα και καθαρίζει από τον πάτο τα μεταλλικά στοιχεία που περιέχει, ετοιμάζοντάς το για την επόμενη χρήση. Ο χρόνος παραμονής είναι 6-10'λεπτά. Απαιτείται προσοχή λοιπόν στον χρόνο και στην αποφυγή έκθεσης υψηλής θερμοκρασίας όσων πάσχουν από καρδιοπάθειες και παθήσεις που απαγορεύουν αυστηρά την επαφή με τους βαθμούς αυτούς. Σε ξεχωριστό λουτρό υπάρχει και θερμοκρασία φυσικής ροής κλίμακας 40-42 βαθμών κελσίου. Να αναφερθεί πως αν και υπάρχουν κολώνες της ΔΕΗ, ηλεκτρικό ρεύμα δεν έχει.

IMG 6276IMG 6278

Ο τρόπος ζωής είναι λιτός χωρίς τα απαραίτητα κομφόρ στα οποία έχουμε μάθει. Κάπου εδώ τελειώνει η ξενάγηση και περιήγηση από τον πατέρα μου και ετοιμαζόμαστε να γευματίσουμε στο κέντρο των Θερμιών με την μητέρα μου και τους θαμώνες που έρχονται ανελλιπώς κάθε χρόνο να ιαθούν από παθήσεις που τους ταλαιπωρούν όπως:

ρευματοπάθειες, αρθροπάθειες, οσφυαλγίες, ισχυαλγίες χοληφόρων οδών και ουροφόρων.

IMG 6277IMG 6279

Να επισημανθεί ότι χωρίς ιατρική σύσταση ίσως καταστεί επικίνδυνη η έκθεση στα ζεστά νερά! Ένας πρωτόγονος ζεστός καταυλισμός θα μπορούσε να πει κανείς που όταν τον αποχωριστείς θες να ξαναπάς, γιατί ο άνθρωπος χρειάζεται την παρθένα φύση έτσι αλώβητη και ευεργετική! Η ώρα της επιστροφής πλησίασε και νιώθω αναζωογονημένη με τους πνεύμονες μου να έχουν δεχθεί επαρκή ποσότητα οξυγόνου για να χαροποιήσω και το ταλαίπωρο αναπνευστικό μου σύστημα!  

IMG 6280IMG 6281

Αγαπημένε και λατρεμένε πατέρα μου σε ευχαριστώ. Χωρίς την παρουσία και τις γνώσεις σου δε θα τα κατάφερνα!

Μαρία Κεμεντζετζίδου

Περικλής Κεμεντζετζίδης

 

 

 

Ζορμπάς - Υπερπαραγωγή

1
0
0
s2smodern

Μια υπερπαραγωγική θεατρική παράσταση...

Η παράσταση που αλλάζει την επικρατούσα αντίληψη του Ζορμπά με το συρτάκι και του Ζορμπά του λαϊκού φιλόσοφου!

Όταν αναφερόμαστε σε αυτή την πασίγνωστη λογοτεχνική κινηματογραφική μορφή ήρωα και πρωταγωνιστή, που πάει ο λογισμός μας; Στον Άντονι Κουίν και το περίφημο ελεύθερου ρυθμού συρτάκι ή σε ένα πρόσωπο που αντικατοπτρίζει την ελληνική ψυχή; Εγώ προσωπικά δεν επιθυμώ να συνδυάζουν την θρυλική μορφή του Ζορμπά με την ανάταση χεριών σε ρυθμική κίνηση και τις ιαχές... ώπα... ώπα. Είναι αυτή η εικόνα που θέλουμε να κυριαρχεί παγκοσμίως αφού το έργο "Ζορμπάς" διαδόθηκε αστραπιαία μετά την ταινία και τον Άντονι Κουίν να τον υποδύεται; Ένα πρόσωπο λοιπόν, μια ιστορία, ένα μυθιστόρημα...

Ζορμπάς το σύμβολο της πραγματικής ζωής! Ο θεατής για να εν τρυφηθεί στο έργο, αλλά και να κατανοήσει την πλοκή του θα πρέπει πρώτα να γνωρίσει τον Ζορμπά μέσα από την αυτούσια αφήγηση του συγγραφέα! Μέσα από την περίτεχνη διπολική παρουσίαση δυο προσώπων του συγγραφέα, που εστιάζει το ενδιαφέρον στην πνευματική δομή και του αδιάβαστου που έχει ζήσει την ζωή με τα προβλήματα της καθημερινότητας, οι δυο φίλοι καταφέρνουν να συνυπάρξουν μέσα από τις αντιθέσεις τους, τις αντιπαραθέσεις, αφού οι εικόνες της ζωής στον καθένα είχαν άλλη κοινωνική ζωγραφιά!

Ποιος είναι ο Ζορμπάς; Γιατί ο συγγραφέας επέλεξε τον Αλέξη Ζορμπά για κεντρικό ήρωα του μυθιστορήματος του; Ο Αλέξης Ζορμπάς ήταν υπαρκτό πρόσωπο και συνεργάστηκε μαζί του σε επιχείρηση μεταλλείων στη Μάνη! Ο συγγραφέας στο έργο του τον μυθοποιεί παραθέτοντας στοιχεία και από την ζωή του ιδίου, αλλά και χαρακτηριστικά του Έλληνα... Στο πρόσωπο του ήρωα καθρεπτίζεται η Ελλάδα. Έννοιες όπως φιλία, θάλασσα, πατρίδα, χορός, έρωτας, μουσική, ρυθμός... Είναι αυτά που συνθέτουν την ψυχοσύνθεση του Έλληνα του φωνακλά, του ανυπότακτου, του φιλότιμου, του αδαή, του χορευταρά! Μέχρι τώρα ο Έλληνας πήρε αυτό που τον βόλευε, την ανεμελιά, την διασκέδαση, την έξω καρδιά, τον έρωτα... Για όσους δουν την παράσταση σε διασκευή των Ρέππα και Παπαθανασίου ίσως εκπλαγούν, ίσως αναρωτηθούν τι μηνύματα περνάει η παράσταση και που αποσκόπησε η διασκευή.

Μια παράσταση υπερπαραγωγή με 3 τριαξονικά φορτηγά, 30 ηθοποιούς και 10 τεχνικούς στην καλοκαιρινή περιοδεία θα απασχολήσει πολύ την κοινή γνώμη! Κατά τον Γρηγόρη Βαλτινό, που υποδύεται τον κεντρικό ήρωα, η παράσταση είναι μια πρόκληση για τον ηθοποιό ότι ο Ζορμπάς είναι ένας Έλληνας αναγνωρίσιμος και δεν του αρμόζει η μίζερη παρουσίαση. Ο Ζορμπάς κατά την γνώμη του δεν πρέπει να μοιάζει με κανέναν. Έχει έναν ψυχισμό από την πλευρά του Καζαντζάκη αλλά και του Έλληνα που δεν μπορεί να είναι ούτε Αμερικανός, ούτε Εβραίος. Μια τελείως διαφορετική ψυχοσύνθεση όπου εδώ επικεντρώθηκε η προσοχή των συντελεστών της θεατρικής διασκευής! Φέτος η χρονιά 2017 έχει ανακηρυχθεί έτος του Καζαντζάκη, 60 χρόνια μετά από το θάνατο του! Ο ίδιος ο ηθοποιός σε συνέντευξη του αναφέρει πως είναι λίγο οξύμωρο σχήμα να εορτάζεται το 60 έτος από τα θάνατο αλλά στις μεγάλες προσωπικότητες και στους συγγραφείς αυτό συμβαίνει να τους γιορτάζουν, διότι αυτές οι προσωπικότητες και ιδιαίτερα οι συγγραφείς δεν πεθαίνουν και όποιος έχει εμβολιαστεί από το πνεύμα του Καζαντζάκη το κουβαλάει σε όλη του την ζωή.

Πράγματι τα φώτα είναι στραμμένα στο έργο του Καζαντζάκη σε μια τέτοια χρονιά με αφιερώματα στα ραδιόφωνα και στις τηλεοράσεις! Αντίστοιχες εκδηλώσεις, τιμώντας τη ζωή και το έργο του Νίκου Καζαντζάκη πραγματοποιήθηκαν και στην Γερμανία στο κρατίδιο της Βάδης Βυρττεμβέργης με την συμβολή του Έλληνα Προξένου κ. Παναγιώτη Πάρτσιου. Επανέρχομαι στην θεατρική παράσταση όπου σημείο αναφοράς γίνεται η διαχρονική έκταση των κειμένων σε μια περίοδο κρίσης! Εκτίμηση του ηθοποιού είναι πως μέσα από τον Καζαντζάκη και τον Ζορμπά μπορούμε να βρούμε το DNA του Έλληνα. Ο Έλληνας δεν είναι αυτό το πρόσωπο που λοιδορούν, δεν είναι αυτός που εξευτελίζουν. Έχει αξίες, έχει ήθος, έχει αδυναμίες που εκπορεύονται από την καλή του ψυχή και αφέλεια, αλλά έχει μεγαλοσύνη, πείσμα και ορμή!

Ο Έλληνας είναι ο Ζορμπάς, ο περήφανος λαϊκός φιλόσοφος που βγήκε μέσα από το χώμα και την λάσπη! Αυτό είναι ο Ζορμπάς! Αυτό είναι ο Έλληνας! Από το Ζορμπά έχουν διαλέξει τόσα χρόνια στοιχεία που βόλευαν την καλοπέραση τον ωχαδερφισμό, το ξενύχτι και το χορό! Πιστεύοντας στην ελευθερία ατόμου, την οποία βλέπει ως ένα βαρύ φορτίο που δεν μπορούν να το σηκώσουν όλοι! Η φιλοσοφία του αυτή αποδεικνύει πως είχε απόλυτη επίγνωση της πειθαρχίας! Με αυτούς τους χαρακτήρες εκτιμά ο ηθοποιός πως έτσι δημιουργούν μια ανάταση στον θεατή και ίσως τον κάνουν να σκεφτεί περισσότερο ποια μπορεί να είναι η λειτουργία του θεάτρου από την σκέψη και το αίσθημα! Το θέατρο πράγματι έχει γλώσσα που δεν κρατιέται και αυτό το αντιληφθήκαμε ως θεατές στην παράσταση!

Οι ηθοποιοί με την άριστη απόδοση τους έξυσαν τα συναισθήματα μας και μας έβαλαν σε σκέψη! Ίσως να ήταν και αυτό ο στόχος τους! Έδρασε βραδυφλογώς, μπήκε στο αίμα μας και καθόρισε τις σκέψεις μας! Ένας Ζορμπάς λοιπόν της σύγχρονης εποχής με όλα τα απλά και περίπλοκα προβλήματα της καθημερινότητας, ο γλεντζές αλλά και ο στοχαστής! Μέχρι σήμερα είχαμε κατά νου τον Ζορμπά μέσα από την υποκριτική απόδοση αλλοεθνή ηθοποιού τον Άντονι Κουίν, τώρα έχουμε στην θύμηση μας τον Έλληνα Ζορμπά έτσι όπως τον απέδωσε ως Έλληνα, ο καταξιωμένος ηθοποιός Γρηγόρης Βαλτινός! Ένα επιτελείο ηθοποιών που μας καθήλωσε με τις ερμηνείες του! Η έξυπνη και φαιδρή στιχομυθία του συγγραφέα και του Ζορμπά στην παράσταση δημιουργούσε ένα αίσθημα ευφορίας αλλά και συγκίνησης! Οι μουσικές νότες που συνόδευσαν την παράσταση ηχούσαν ζωηρά, με κρητικούς ρυθμούς και συρτάκι! Ο Μενούσης ήταν το τραγούδι που συντρόφευε τον πρωταγωνιστή σε στιγμές σκέψης και αποριών! Ένα ιδιαίτερο ρόλο είδαμε να υποδύεται ο Τάκης Παπαματθαίου.

Δεν θα μπορούσα να φανταστώ κάποιον άλλον να υποδύεται τόσο γλαφυρά με τόση επιτυχία τον ρόλο αυτό, μετά τον Σωτήρη Μουστάκα από την κινηματογραφική του συμμετοχή στο έργο "Ζορμπάς". Διαφορές και ομοιότητες με το έργο και την παράσταση; Ο θεατής θα κρίνει!

Diese Website verwendet Cookies
Info Ok