Παναγιώτης Κρεμμύδας

Παναγιώτης Κρεμμύδας

Και τώρα τι θα απαντήσωμεν εις τους βαρβάρους;

1
0
0
s2smodern
ΜΟΙΡΑΣΕ ΤΟ...
powered by social2s

 icon750x750Και τωρα τι θα απαντησωμεν εις τους βαρβαρους

instagramInstagram enplowebradio

youtubeYoutube enplowebradio

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

 

Είχαν περάσει έτη πολλά, αιώνες από την μεγαλύτερη απειλή που είχε γνωρίσει η ευρωπαϊκή χερσόνησος εκ του Ασιάτικου-Περσικού επεκτατισμού. Η ελληνική αποφασιστικότητα απεκάλυψε τότε στην ανθρωπότητα την πραγματική ισχύ ενός αυθεντικού «Ουχί» έναντι στην κλοπή ιδεών και στην παράδοση ελληνικών εδαφών. Γνωρίζοντας καλά την αθανασία των ιδεών οι προπάτορες μας δεν δίσταξαν να πουν το «Ναι» στην σαρκική αυτοθυσία ίνα μην παραδοθεί «χώμα και πνεύμα» στην αναξιότητα. Έτσι το «Μολών Λαβέ» μιας αποφασισμένης μικρής ομάδος Ελλήνων και μόνο θα αρκέσει να τερματίσει τον υποτιθέμενα υπερδύναμο οδοστρωτήρα της περσικής καταστροφής.

Έκτοτε η νίκη αυτή θα αποτελέσει υπόδειγμα και ιερό πρότυπο για τους περισσότερους Έλληνες και αρκετούς Ξένους. Φυσικά η ευγνωμοσύνη της ανθρωπότητας εκκρεμεί. Ίσως διότι μετά από τόσα πολλά ελληνικά «Ναι» υπέρ της διάσωσης του πολιτιστικού φωτός η δέουσα ευγνωμοσύνη να μεταμορφώθηκε σε μη βιώσιμο δάνειο. Ειρήσθω εν παρόδω να υπογραμμίσω πως άπαντες οι αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι, όπως οι Σωκρατικοί, οι Πλατωνικοί, οι Αριστοτελικοί, οι Κυνικοί, οι Στοϊκοί, οι Λακωνικοί και οι Πυθαγόρειοι μπορεί να διαφωνούν σε πολλά θέματα, ταυτίζονται όμως σε ένα: Την πατριδολατρεία. Συγκεκριμένα ο Σωκράτης μας λέγει πως «μητρός τε καὶ πατρὸς καὶ τῶν ἄλλων προγόνων ἀπάντων τιμιώτερον ἐστιν ἡ Πατρὶς καὶ σεμνότερον καὶ ἁγιότερον καὶ ἐν μείζων μοίρᾳ καὶ παρὰ θεοῖς καὶ παρ᾿ ἀνθρώποις τοῖς νοῦν ἔχουσι».

im349

Εν πάση περίπτωση ο κατάλογος των ελληνικών «Όχι» είναι ογκοδέστατος , με αναμφισβήτητη παρουσία τουλάχιστον ενός «Ουχί» σε κάθε αιώνα στολισμένο με τα διάφορα ιμάτια της εποχής αλλά με το ίδιο πάντοτε εκφοβιστικό αίτημα των εχθρών: «Παραδώσατε ύδωρ και γη». Τον Λεωνίδα θα παραδειγματιστούν πέραν των αρχαίων Ελλήνων και οι Έλληνες κατά την ελληνιστική περίοδο, όλοι οι βυζαντινοί αυτοκράτορες έναντι των καθολικών λαών, Περσών, Βουλγάρων, Ρως, Αράβων, Κούρδων, Τούρκων με κορυφαίο ήρωα τον Κωνσταντίνο Παλαιολόγο, οι σκλαβωμένοι Έλληνες επί τουρκοκρατίας και σύγχρονοι ηγέτες όπως ο Ιωάννης Μεταξάς στο έπος του 1940.

Άξιον ιδιαιτέρας αναφοράς είναι μια ίσως άγνωστη για τους περισσότερους Έλληνες άρνηση παράδοσης των πολιτιστικών σκήπτρων σε βαρβάρους η οποία σημάδεψε το μακροβιότερο «Όχι» των Ελλήνων στην μέχρι στιγμής ιστορίας των. Το «Όχι» στους «ψευδορωμαίους» κατά κόσμον Γοτθογερμανούς. Ας θυμηθούμε πως μετά την κατάρρευση της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας περίπου στα μέσα του πέμπτου αιώνα μ.χ. και την εκπόρθηση του δυτικού καισαρικού ρωμαϊκού θρόνου από τον γοτθογερμανό Οδόακρο, οι Γερμανοί επιθυμούν να κληρονομήσουν νομίμως τον τίτλο των Ρωμαίων ως πλέον επίσημοι διάδοχοι του αρχαίου πολιτισμού. Το συγκεκριμένο χρίσμα το επιζητούν επιμόνως και ποικιλότροπα, δηλαδή άλλοτε με απειλές και άλλοτε με διπλωματικές προσπάθειες από τους βυζαντινούς αυτοκράτορες ως γνήσιους κατόχους και τηρητές του αρχαιοελληνικού πνευματικού πλούτου.

Ο βασιλεύς Καρλομάγνος καίτοι κατά πολλούς αναλφάβητος μοχθούσε μάλιστα να μάθει Ελληνικά ίνα γοητεύσει και να νυμφευθεί την βυζαντινή αυτοκράτειρα Ειρήνη την Αθηναία, η οποία βέβαια πληροφορημένη για το μορφωτικό του επίπεδο τον απέρριψε δις. Έναν κατανοητό συμβιβασμό έπραξε ο αυτοκράτορας Ιωάννης Τσιμισκής παντρεύοντας την ανιψιά του Θεοφανώ με τον Γερμανό καίσαρα Όθωνα β´, η οποία παρεμπιπτόντως στο γιγάντιο εκπολιτιστικό έργο της ως βασίλισσα των Γερμανών δίδαξε στους Γερμανούς και την χρήση του πιρουνιού! Ο τίτλος των Ρωμαίων όμως δεν τους απονεμήθηκε εκ μέρους των Ελλήνων ποτέ επίσημα, παρότι οι προκαθήμενοι της καθολικής εκκλησίας δηλαδή, οι επίσκοποι της Ρώμης τους απ' εδέχθησαν δια προσωπικά τους συμφέροντα! Απεναντίας οι Έλληνες δεν θα αποδεχθούν εντεύθεν ούτε τον Παπισμό με αποτέλεσμα να μην έχει συμμάχους η Κωνσταντινούπολη κατά την πιο κρίσιμη στιγμή της.

Οι Γερμανοί θα μετονομαστούν και θα πλάσουν ένα έθνος-κράτος de novo. Την «Ιερά Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία Γερμανικών Εθνών». Πέραν του σεβασμού δια την φαντασία των θεμελιωτών εκτιμώ πως προεξέχει η αστειότητα και το θράσος. Θα ομολογήσω όμως πως ο λαός των Γερμανών δεν αποπειράθηκε να αυτοαποκαλείται «Ρωμαίος». Παρέμεινε στην ταυτότητα του «Γερμανού των δασών». Με την ίδρυση του γερμανικού κράτους το 1870/1871, μετά από την νίκη των Γερμανών επί των Γάλλων, οι Γερμανοί απεμπόλησαν τον ρωμαϊκό τίτλο. Οι παραίτηση από παράφρονες διεκδικήσεις τελικά ωφέλησε τους Γερμανούς και ο σκεπτόμενος Γερμανός ευγνωμονεί τον Ελληνισμό.

im347

Ασφαλώς τα προαναφερόμενα δημιουργούν την αίσθηση προμνησίας, διότι η Ελλάς επανακαλείται να παραδώσει «χώμα και ύδωρ».

Ζητείται να επικυρώσει ταυτόχρονα ως ανάδοχος και ιερέας την βάπτιση των κατοίκων της περιοχής των Σκοπίων με το όνομα Μακεδόνες.

Κοντολογίς να ονομάσει Έλληνες τους μη Έλληνες και κατά συνέπεια να τους κάνει κληρονόμους του πολιτιστικού εθνικού θησαυρού της Ελλάδος.

Εκβιάζεται να δώσει τον τίτλο της Μακεδονίας στους ανθρώπους που την κατακρεούργησαν επί αιώνες. Ας μην ξεχνάμε πως ως μέγας ήρωας των Σκοπιανών υμνείται ο Μήτρος Βλάχος ο οποίος φόνευσε τον ήρωα Παύλο Μελά. Όπως επίσης εξυμνούν στον εθνικό τους ύμνο μετά των Βουλγάρων τον Γκότσε Ντέλτσεφ αρχηγό των Κομιτατζήδων. Με απλά λόγια ζητούν αυτό που μόνον ο θεός θα ηδύνατο να πράξει. Σημειωτέον πως δεν υπάρχει η συνηθισμένη για ελληνικά δεδομένα φανερή απειλή κάποιας υπερδύναμης. Όχι ο αντίπαλος είναι ένας θρασύς και ασταθής νάνος.

Φημολογείται πως υφίσταται ένα είδος πίεσης στην Ελλάδα εκ των συμμάχων της. Από ότι φαίνεται οι καιροί άλλαξαν και οι σύμμαχοι δεν συμμαχούν παρά πιέζουν μη ορατά, μη ευθέως. Κι όμως αυτή η πίεση φαίνεται να επαρκεί και έχει ήδη προκαλέσει τα προδρομικά συμπτώματα της νόσου γνωστή ως προδοσία στην Ελλάδα. Συμπτώματα όπως η αναποφασιστικότητα, η αναβλητικότητα, η παράλογη συμβατικότητα και ο νεολογισμός της «λεξικής παρασύνθεσης». Από ένα αυτονόητο «όχι» έχουμε ήδη φτάσει στο «νόχι», γνωρίζοντας καλά πως ο δισταγμός μας στο παρελθόν έθεσε προς αμφισβήτηση τα σύνορα μας στο Αιγαίο 1995/1996 (η Ελλάς είναι η μοναδική χώρα τη Ευρωπαϊκής Ένωσης που δεν δύναται να επιβάλει την κυριαρχία της επί των εδαφών της. Όποιος το αμφισβητεί ας προσπαθήσει ως Έλληνας να επισκεφτεί τις νήσους των Ιμίων. Προσοχή!).

Το 1974 η αδράνεια μας οδήγησε στην υποδούλωση του ήμισυ της Κύπρου.

im346

Και τώρα τι θα απαντήσωμεν εις τους βαρβάρους;

Δεν γνωρίζω πιο περιττή ερώτηση. Την έχει απαντήσει κάθε σταγόνα αίματος εκατομμυρίων Ελλήνων επί χιλιετίες. Την απάντηση μαρτυρούν άπειροι λίθοι της ελληνικής γης και την γνωρίζει όλος ο κόσμος ως φρουρά του ιερού ελληνικού χιτώνα, πάντα άξια προς μίμηση για κάθε λαό. Μήπως την ξέχασε ο ελληνικός λαός; Αδύνατον! Τα συλλαλητήρια πάντως κάθε άλλο παρά την λήθη των ελληνικού καθηκόντων τεκμηριώνουν. Απομένει λοιπόν να αποφανθεί η εξουσία στο ερώτημα! Πολίτευση και αντιπολίτευση. Και μάλιστα στο ερώτημα εάν είναι Έλληνες η μη.

Τα τελευταία έτη ακούμε διαρκώς πως «τα δώσαμε όλα αλλά ηττηθήκαμε». Προφανώς τα έδωσαν κυριολεκτικά «όλα» εκεί που τα έδωσαν και εμείς επτωχεύσαμεν. Τουλάχιστον σε ότι αφορά την κρατική οικονομία. Η Μακεδονία όμως δεν είναι ένα πεντοχίλιαρο για να την δώσουν.

Ο Έλλην γνωρίζει καλά το χρέος του. Όποιος θέλει, ας έρθει να πάρει.

Απαντήσατε λοιπόν «ΟΧΙ» ως Έλληνες και όχι σαν Έλληνες ή ως Ανθέλληνες!

Το ράδιο «Εν Πλω» και σύσσωμο όλο το επιτελείο του θα αγωνιστεί υπέρ της Ελλάδος, υπέρ της μίας και μοναδικής Μακεδονίας «......τοις κείνων ρήμασι πειθόμενοι»

 

Όταν το Ήθος εμπνέει την Πολιτική... Ξεκάθαρο μήνυμα της τοπικής αυτοδιοίκησης Έδεσσας και Άργους - Μυκηνών.

Συγκίνησε κατά την έκτακτη εκπομπή του ράδιου Εν Πλω η αποφασιστικότητα των Δημάρχων κ. Δημήτρη Γιάννου και κ. Δημήτρη Καμπόσου ως προς το χρέος υπεράσπισης του πολιτιστικού θησαυρού με αφορμή τις εξελίξεις στο Θέμα των «Σκοπίων».

Τονίζοντας την σημασία δημιουργίας φιλικών σχέσεων με τις γείτονες χώρες οι δύο Δήμαρχοι των γενετειρών πόλεων των μακεδονικών αρχόντων Άργος και Έδεσσα, εξέφρασαν ελληνικότατο και κάθετο «ΟΧΙ» στην παραχώρηση του ελληνικού πνευματικού πλούτου όπως και στην ιστορική απάτη! Έχοντας την έμπρακτη στήριξη των δημοτών τους, η παρουσία Αργείων και Εδεσσοτών στο επικείμενο συλλαλητήριο υπέρ της Μακεδονίας στην Αθήνα αναμένεται να είναι βροντερή.

Ήδη από τώρα οι θυσίες και ο κόπος που αντικατοπτρίζονται μέσα από τον μέχρις στιγμής αγώνα των κ. Γιάννου και Καμπόσου, αλλά και των κατοίκων Εδέσσης και Άργους - Μυκηνών αποτελούν αναμφισβήτητα τεκμήρια ύπαρξης πολιτικού ήθους και πατριωτικής ελληνικής ταυτότητας και στην Ελλάδα του σήμερα.

Το ράδιο Εν Πλω ευχαριστεί τους δημάρχους κ. Καμπόσο και κ. Γιάννου και εύχεται καλή επιτυχία.

 

 

Οικογένεια Καραβούλια

1
0
0
s2smodern

Όταν το ήθος νυμφεύεται την αξία, γεννιέται Παιδεία.

Η οικογένεια Καραβούλια

Μελετώντας την αρχαία ελληνική Ιστορία και τους σοφούς της σε παιδική ηλικία με εκνεύριζε “ο Πόντιος” εξ αυτών. Ναι, ο Διογένης ο Σινωπεύς. Πόσο θράσος (σκεπτόμουν); Να έχει την τύχη καίτοι εξόριστος να κατοικεί στο επίκεντρο του Πολιτισμού, στην Αθήνα, και να κυκλοφορεί την ημέρα με αναμμένο φανό δηλώνοντας πως ψάχνει ανθρώπους! Από τις εντυπώσεις μου όμως ταξιδεύοντας στην πατρίδα Ελλάδα τα τελευταία 20 έτη περίπου ηναγκάσθην όχι μόνον να τον αποκαταστήσω αλλά και να ταυτιστώ μαζί του σε αρκετά υψηλό βαθμό. Πως όχι, όταν το πνεύμα των συζητήσεων μεταξύ γνωστών και αγνώστων διακατέχεται από ερωτηματολόγιο μορφής “ που εργάζεσαι; ποσά κερδίζεις; τι αυτοκίνητο κυκλοφορείς;”

Μάλιστα εις εκ των ερωτώντων που έλαβε σε ερώτηση του “τι κάνω;” ένα απλό “είμαι καλά” διευκρίνησε πως δεν εννοούσε αυτό, παρά το που δουλεύω (σαν να ήμουν δούλος) και ποσά κερδίζω. Ο Διογένης τελικά με τον φανό του είχε μεγάλη τύχη. Γνώρισε και φιλοσόφησε μέσα από πολλούς διαλόγους( έχουν αρκετοί διασωθεί) τον μέγιστο εξ όλων των Ελλήνων και κατ´ουσιαν όλων των ανθρώπων της εποχής του: Τον Βασιλέα Αλέξανδρο τον τρίτο! Όμως και εγώ εύρηκα. Δεν θα προβώ δε εκτενέστερη περιγραφή των προσωπικοτήτων διότι είναι βέβαιο πως όσα και αν πω θα τους αδικήσω. Απλά θα παραθέσω ορισμένα στοιχεία και εικόνες και ο καθείς ας διεξάγει τα συμπεράσματά του. Θα μπορούσαν να αποτελούν λύση αινίγματος αρχαίας σφιγγός του “ποιοι εις ιν άνθρωποι, πολίται, πιστοί, ευεργέται, παιδαγωγοί, συγγραφείς και δημιουργοί“.

Το ζεύγος Καραβούλια.

Η σύζυγος, Δέσποινα το γένος Παπαδάτου με καταγωγή από την όμορφη νήσο της Κεφαλληνίας έλαβε πτυχίο παιδαγωγικής Ακαδημίας και υπηρέτησε δεκαετίες με αριστεία σε διαφορά σχολεία της Ελλάδος. Πολυγραφούσα έχει συγγράψει δεκάδες ποιήματα και ζωγραφίζει με μεγάλη μαεστρία πίνακες, οίκους και ότι άλλο δέχεται το κάλλος των χρωμάτων της. Σημειωτέον ότι είναι άριστη μαγείρισσα και ευγενέστατη οικοδέσποινα!

Ο Σύζυγος Βασίλειος Καραβούλια με καταγωγή από το ομώνυμο χωριό Καραβουλεΐκα και τέως προϊστάμενος της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης με πολυετή υπηρεσία σε διαφορά σχολεία αποτελεί πνευματικό φάρο στον τόπο του. Πολυγραφέστατος, έχει συγγράψει μετά από μακρόχρονες μελέτες της αξιοθαύμαστης βιβλιοθήκης τους, άνω των δέκα βιβλίων ιστορικού, θρησκευτικού και πολιτιστικού περιεχομένου. Και συνεχίζει να γράφει.

Δεν θέλω να σας αποκρύψω πως αγάπησα τα βιβλία του ίσως όσο τα αυθεντικά αρχαία γραπτά στα οποία αναφέρονται! Ο λόγος είναι απλός όσο η απλότητα που τα διαπνέει χωρις να μειώνονται ουσία και σοφία. Από τα λίγα βιβλία που γνωρίζω που ηδύναντο να μεταλαμπαδεύσουν ήθος, αξίες και σοφία σε ανθρώπους πάσας ηλικίας. Το απίστευτο; Χαρίζει τα έργα του, ναι τα δωρίζει σε ανθρώπους που αναζητούν το φως της γνώσης. Είχα την τιμή να παραλάβω μια αξιόλογη δωρεά βιβλίων του για το τμήμα της ΑΧΕΠΑ εν Στουτγάρδη καθώς και για τον σταθμό “Εν-Πλω”. Έχτισε μετά της αγαπημένης του συζύγου τον Ιερό ναό Αγίου Γερασίμου και το πνευματικό κέντρο “Ασυλον του πνεύματος”.

Οι καλοσύνη η φιλοξενία και μεγαλοψυχία τους είναι ο πιο γλυκός καρπός αγάπης προς τον πλησίον! Προσωπικά έλαβα το πιο πολύτιμο δώρο. Πηγή θάρρους και κουράγιου. Διότι κάθε φορά που νομίζω πως δεν μπορώ ή πως αδιαθετώ, τότε έρχεται στην μνήμη μου αυτή η εικόνα: Ο υπερήλιξ, μικρόσωμος, δάσκαλος, καθιστός σε ένα μικρό, πολύ μικρό γραφειάκι όπου διαβάζει με φακούς και φώτα και γράφει και διορθώνει ακούραστος, ομοίως ενός γλύπτη που τελειοποιεί το έργο του, σαν να ήθελε να ενσαρκώσει το φως του Ελληνισμού και του συνθετικού φακού συνάμα στα φίλα των σελίδων. Και το καταφέρνει. Τα βιβλία του αστράφτουν και μέσα μου μια φωνή μου λέγει, μπορείς και εσύ. Εύγε και ευχαριστώ στους αγαπητούς Συνέλληνες δασκάλους μας Δέσποινα και Βασίλειο.

Τον “Εν-Πλω” σας εύχεται μακροζωία και ευτυχία!

 

 

 

Παίδες Αλεξάνδρου ίτε, νυν υπέρ πάντων… η Μακεδονία!

1
0
0
s2smodern

Παίδες ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ίτε, νυν υπέρ πάντων……. η Μακεδονία!

Στο πλευρό των Μακεδόνων το ράδιο “Εν πλω”. Με συμμετοχή πολλών κορυφαίων επιστημόνων εξ Ελλάδος και του εξωτερικού πραγματοποιείται το 12ο “Παγκόσμιο Συνέδριο Παμμακεδονικών Ενώσεων” στην Μακεδονία. Με πυξίδα τον ακατάπαυστο φάρο του πνεύματος ενός Έλληνα που παντελώς δικαίως φέρει τίτλο και προσωνύμιο “Μέγας”, η επιτυχία του συνεδρίου θεωρείται δεδομένη. Το πρόγραμμα σίγουρα είναι αντάξιο στις προσδοκίες των ακροατών του.

Με θέματα όπως:

“Ο Αριστοτέλης, Δάσκαλος του Μεγ. Αλεξάνδρου” του Δρ. Χρήστου Μπαλόγλου

”Η επικαιρότητα των πολιτευμάτων του Αριστοτέλη στη σύγχρονη εποχή“ του καθηγητού Γεωργίου Νάκου

καθώς και βαθυστόχαστες εισηγήσεις πολλών έτερων ομιλητών όπως του Δρ. Κωνσταντίνου Σισμανίδη,

James Karras (δικηγόρου),

Αναστασίου Τάμου (καθηγητού παν.),

Ευάγγελου Στόγκιου,

Γεωργίου Τάτσιου,

η λάμψη του συνεδρίου αναμφισβήτητα δύναται να υπερβεί ακόμη και το καλοκαιρινό φως του ηλίου. Πέραν όμως της επιστημονικής φύσης, η εκδήλωση αναμένεται να καθορίσει μέσα από ζωντανούς διαλόγους, παρεμπιπτόντως οι Μακεδόνες δεν φοβούνται τον αντίλογο, και τις θέσεις των μακεδονικών ενώσεων σε μείζοντα ζήτημα όπως αυτό της πολυετούς προσπάθειας αρπαγής και καπηλείας του τίτλου ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ από μη Έλληνες.

Ποιος είναι όμως αυτός ο άνδρας δια τον οποίο δεν τολμώ καν να αναφερθώ σε παραγόμενο χρόνο; Όταν συνεχίζει να ζει στις μνήμες των ανθρώπων όλων των ηπείρων, όταν μαρτυρούν την απανταχού παρουσία του δεκάδες “Πόλεις”, όταν μνημονεύεται μέσα από την αλληλένδετη δημιουργία του μέλλοντος, όταν ακούγεται το όνομα του ακόμη και από την στιγμή που τα ώτα σου παύουν να λειτουργούν...

Βασιλεύς Αλέξανδρος ο 3ος, ο Μέγας!

Κάθε προσπάθεια μου να συνοψίσω την ιστορία του θα κατέληγε σε αποτυχημένη διδακτορική εργασία, απορριπτέα ούσα παντελώς ατελής και ελλιπής. Για αυτό το λόγω θα παραθέσω μόνον λίγα στοιχεία:

- Υιός του βασιλέως Φιλίππου και της Ολυμπιάδος

- Απόγονος του Ηρακλή εκ’ πατρός (μην ξεχνάμε πως οι Μακεδόνες κατήγοντο εκ Πελοποννήσου, ο Μέγας Αλέξανδρος δικαιούτο δι´αυτό να μετάσχει στους Ολυμπιακούς Αγώνες)

- Γόνος εκ του Αχιλλέως εκ μητρός

Πολυμαθής, διδασκόμενος από τους πιο επωνύμους επιστήμονες της εποχής μεταξύ άλλων τον πανγνώστη Αριστοτέλη εκ Σταγείρων και τον Διογένη από Σινώπη. Βασιλεύς, αυτοκράτωρ, στρατηγός, φιλόσοφος, αρχιτέκτων, οικονομολόγος, κοινωνιολόγος, καλλιτέχνης, πολιτειολόγος, αθλητής, νομικός και βοτανολόγος είναι αναμφίβολα ένα απόσπασμα ειδικοτήτων του Μέγιστου Έλληνα. Όσων αφορά την προσωπικότητα και την ψυχοσύνθεση αυτού του ανδρός φτάνει να ρίξουμε μια μάτια στα επιτεύγματα και τα πεπραγμένα του ίνα συμπεράνουμε πως επρόκειτο για οξυδερκή, γενναίο, δίκαιο, (όχι αναμάρτητο), ενάρετο, έντιμο, ευφυέστατο Έλληνα πατριώτη και διεθνή ευεργέτη! Ίσως ένα υπόδειγμα προσόντων και συστάσεων που θα έπρεπε να διαπνέουν και να διέπουν έναν άξιο Ηγέτη σήμερα. Θα ήτο αδιανόητη η απόπειρα να γίνει σύγκριση με την επικρατούσα κατάσταση στην Ελλάδα όπου μοναδική προϋπόθεση για την κατάκτηση ανώτατων κρατικών θέσεων είναι η λήψη πολλών ψήφων ή μάλλον η ψήφος “των πολλών”.

Οι “ξένοι” πάντως ευγνωμονούν τον Μέγα Αλέξανδρο και του αποδίδουν τιμές, γράφουν διατριβές, στήνουν αδριάντες και προσπαθούν να συνεχίσουν να βιώνουν “αλεξανδρινούς χρόνους“. Εν Ελλάδι υπερισχύουν οι “μετααλεξανδρινές” εποχές. Εδώ και αρκετά έτη δυστυχώς. Μάταια θα ψάξουμε στην πρωτεύουσα ένα άγαλμα του Μέγα Αλέξανδρου. Η δημοκρατία ντύθηκε χανούμισσα, προαναγγέλλοντας την ανάκτηση της αξιοκρατίας, χορεύοντας η ίδια επάνω στο πτώμα της. Εύχομαι να νοήσουν όλοι οι Έλληνες τη σημαίνει Μακεδονία και να της δώσουν σφιχτά το χέρι που, όπως παλαιά, τους απλώνει υποδεικνύοντας τον δρόμο της δόξας.

Συγχαρητήρια λοιπόν σε όλους τους διοργανωτές και μετέχοντες αυτού του σπουδαίου συνεδρίου που μόνο καλούς καρπούς μπορεί να φέρει, εκ μέρους του σταθμού “Εν Πλω” δίνοντας εν κατακλείδι μια συμβουλή στην πολιτική ηγεσία όσον αφορά το πιθανό ερώτημα εάν θα έπρεπε να αποχωρήσουμε από την θέση μας και να παραδώσουμε το όνομα Μακεδονία σε μη Έλληνες. Συγχαρητήρια και στον πρόεδρο του ΣΑΦΕΜ κ. Ευάγγελο Στόγκιο για τις μακροχρόνιες προσπάθιες διάσωσης και διάδοσης της ιστορικής ενότητας "ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ". Ρωτήσατε τον προκάτοχο σας! Ναι, τον Μέγα Αλέξανδρο εννοώ!

Ζει και θα σας απαντήσει με μεγάλη σαφήνεια τονίζοντας τι προβλέπεται για όσους προδίδουν την γενέτειρα του, Πατρίδα μας Ελλάδα-Μακεδονία!

Diese Website verwendet Cookies
Info Ok